Jedno z najbardziej opiniotwórczych czasopism medycznych „The Lancet" opublikowało wyniki szeroko zakrojonego badania ryzyka arteriosklerozy w społecznościach (ARIC) w USA. Okazało się, że żadne skrajne podejście dietetyczne nie służy długiemu życiu w zdrowiu.

Wśród ponad 15 400 badanych osoby, które czerpały energię w mniej niż 40 proc. i więcej niż 70 proc. z węglowodanów żyły średnio krócej. Ryzyko śmierci było najmniejsze u umiarkowanych (50–55 proc. energii) zjadaczy cukrów prostych i złożonych zawartych w słodyczach, miodzie zbożach, owocach, warzywach i nabiale.

Oszacowano, że od 50. roku życia średnia jego długość to dodatkowe 33 lata w przypadku osób z umiarkowanym spożyciem węglowodanów – cztery lata dłużej niż u osób z bardzo niskim spożyciem węglowodanów (29 lat) i o rok dłużej w porównaniu z pacjentami z wysokim poziomem konsumpcji cukrów (32 lata).

Główne ustalenia zostały potwierdzone w metaanalizie badań spożycia węglowodanów przez 432 000 osób z ponad 20 krajów. Sugerują one również, że nie wszystkie diety o niskiej zawartości węglowodanów wydają się być równie niekorzystne.

Istotne okazuje się źródło pochodzenia białek i tłuszczów jako zamiennika dla węglowodanów. Pozyskane z pokarmów takich jak wołowina, jagnięcina, wieprzowina, kurczak i ser zamiast węglowodanów wiązały się z większym ryzykiem zgonu. Natomiast spożywanie większej ilości białek i tłuszczów pochodzenia roślinnego wiązało się z niższą śmiertelnością.

– Diety niskowęglowodanowe, które zastępują węglowodany białkiem lub tłuszczem, zyskują popularność jako strategia na rzecz zdrowia i utraty wagi – mówi dr Sara Seidelmann, pracownik kliniczno-naukowy w dziedzinie chorób sercowo-naczyniowych z Brigham i Women's Hospital w Bostonie, gdzie prowadzono badanie. – Jednak jeśli ktoś zdecyduje się stosować dietę o niskiej zawartości węglowodanów, wymiana ich na białka i tłuszcze pochodzenia roślinnego może być korzystniejsza w dłuższej perspektywie.

Poprzednie badania wykazały, że dieta niskowęglowodanowa dobrze wpływa na krótkotrwałą utratę wagi, ale zwiększa ryzyko kardiometaboliczne, czyli zagrożenie chorobami układu sercowo-naczyniowego i cukrzycą typu 2. Długoterminowy wpływ ograniczenia spożycia węglowodanów na śmiertelność nie był dotąd dobrze ustalony, ponieważ dotychczasowe badania nie uwzględniały źródła lub jakości białek i tłuszczów zawartych w takich dietach. A to wydaje się kluczowe.

– Te odkrycia łączą kilka kontrowersyjnych wątków: zbyt wiele węglowodanów może być szkodliwe, ale najbardziej liczy się połączenie tłuszczu, białka i węglowodanów – mówi Walter Willett, profesor epidemiologii i żywienia na Harvardzie. – Chociaż węglowodany nie są technicznie niezbędnym składnikiem odżywczym (w przeciwieństwie do białek i tłuszczów), pewna ilość jest prawdopodobnie wymagana do zaspokojenia krótkoterminowych potrzeb energetycznych podczas aktywności fizycznej i do utrzymania tłuszczu i białka w odpowiednich miejscach. Na podstawie tych nowych danych umiarkowane spożycie węglowodanów prawdopodobnie będzie najbardziej odpowiednim sposobem żywienia dla większości populacji. ©?