Paryskie muzeum prezentuje dwie wyjątkowe wystawy. Pierwsza, „Renoir i miłość: Szczęśliwa nowoczesność” mówi o epoce artysty i zgłębia temat miłości w jego twórczości. Prezentuje blisko 60 obrazów Renoira, słynne arcydzieła ze zbiorów własnych Musée d'Orsay oraz sprowadzone z Londynu, Bostonu, Los Angeles, Sztokholmu.
Drugi pokaz w Musée d'Orsay „Renoir rysownik” poświęcony jest pracom na papierze artysty. 120 rzadko pokazywanych rysunków, pasteli, akwarel, grafik pozwalają poznać jego proces pracy i warsztat. Obie wystawy można zobaczyć razem tylko w Paryżu! Obie przeczą stereotypowym przekonaniom o sztuce artysty. W opowieści o Renoirze i miłości nie ma przesłodzonego sentymentalizmu, a druga obala mit, że Renoir stając się impresjonistą, zaprzestał szukać innych możliwości.
Auguste Renoir „Parasolki”; The National Gallery
Renoir odzyskuje młodość
Dzieła zgromadzone na pierwszej wystawie namalował młody artysta, między 20. a 44. rokiem życia. Centralne miejsce tego głównego pokazu zajmuje kilka wielkoformatowych arcydzieł. „Śniadanie wioślarzy”, które Renoir stworzył w latach 1880-1881, przybyło do Musée d’Orsay z prywatnej amerykańskiej Philips Collection.
Kolejny fascynujący zbiorowy portret ludzi z różnych warstw społecznych przedstawia „Bal du Moulin de la Galette”, obraz ze zbiorów Musée d’Orsay, które przypomina, że przypada właśnie 150. rocznica jego powstania. Ten legendarny bal na Montmartre to zarazem obraz uważany za manifest impresjonizmu i manifest radości życia.
Twórcy wystawy podkreślają, że „Bal du Moulin de la Galette” jest zakorzeniony we współczesnym życiu Paryża, a zarazem kreuje warty naśladowania wzór społecznych i międzyludzkich relacji ponad podziałami i konfliktami.
Czytaj więcej
„Pęknięty modernizm” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie odkrywa na nowo Marię Jaremę, wybitną awangardową artystkę. A za sprawą prac Julie Meh...
Kobieta bosko tańczącząca walca
„Bal du Moulin de la Galette” podsunął malarzowi następny temat. W 1883 r. namalował trzy obrazy z niemal naturalnej wielkości tańczącymi parami. Pierwszy „Danse à la Campagne/ Taniec na wsi” przedstawia tańczącą parę pod kasztanowcem. W kobietę z wachlarzem, w jasnej sukni z kwiatowym haftem, wcieliła się Aline Charigot, modelka i przyszła żona Renoira, a w rolę mężczyzny przyjaciel – malarz Paul Lhote, który miał opinię uwodziciela. Aline, obracając spojrzenie w stronę widza, wyraźnie jednak daje do zrozumienia, że mężczyzna, którego kocha, nie jest tym, z którym tańczy, lecz tym, który ją maluje.
Czytaj więcej
II edycję Malta Biennale 2026 patronatem objęło UNESCO. Polski pawilon tematyczny OmenaArt Foundation z wystawą „Redefining. Polish-Ghanaian Textil...
Po latach Renoir mówił do syna Jeana: „Twoja matka tańczyła bosko walc”.
Więcej na temat wystaw w najbliższym numerze Plus Minus.
