Do finału 19. Międzynarodowego Biennale Plakatu w Meksyku/Bienal Internacional del Cartel en México zakwalifikowanych zostało 420 plakatów z 8386 nadesłanych z 88 krajów. Ceremonia wręczenia nagród odbyła się w Meksyku w końcu października, ale Stasys nie mógł być na niej osobiście i dopiero teraz przyznany mu medal dotarł do niego w Warszawie.

Historia zatoczyła koło, bo na I Biennale Plakatu w Meksyku w 1990 r. Stasys nagrodzony został brązowym medalem za teatralny plakat do sztuki „Choinka u Iwanowów” Aleksandra Wiedieńskiego, wystawionej w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi.

Czytaj więcej

Jak Andy Warhol stworzył własną legendę

Eidrigevičius odwiedził stolicę Meksyku w 1995 r., gdy miał indywidualną wystawę w Museo Nacionale de la Estampa (Narodowym Muzeum Grafiki). A w 2018 r. zasiadał w jury 15. edycji Biennale Plakatu w Meksyku.

Artysta urodzony na Litwie mieszka w Polsce od 46 lat; w swej wielowątkowej sztuce (pastele, plakaty, rysunki, fotografie, filmy, autorskie teatralne spektakle, performance, instalacje, malarstwo, rzeźba i grafika) czerpie inspiracje z wielu kulturowych i artystycznych źródeł, m.in. litewskich i polskich, wzbogaconych przez jego niezwykłą wyobraźnię.

Fascynacje Mikalojusem Čiurlionisem

Plakat „Hommage à Čiurlionis” stworzył do swojej wystawy pod tym samym tytułem (prezentowanej od września 2025 do lutego 2026 r.) w litewskim muzeum swego imienia w Poniewieżu – w mieście jego młodości. Dedykował ją pamięci Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa, wybitnego litewskiego malarza, kompozytora i pisarza przełomu XIX i XX wieku. – Zdjęcie Čiurlionisa nałożyłem na własne, przez co jego twarz jakby ożyła i patrzy na nas – mówi „Rzeczpospolitej”.

Stasys Eidrigevičius Plakat „Hommage à Čiurlionis”

Stasys Eidrigevičius Plakat „Hommage à Čiurlionis”

Foto: Materiały prasowe

Ekspozycję prezentowano również w Narodowym Muzeum Sztuki im. Čiurlionisa w Kownie. – Bardzo bym chciał, żeby ta wystawa przyjechała także do Polski – dodaje Stasys.

W ubiegłym roku obchodziliśmy Rok Čiurlionisa z okazji 150-lecia jego urodzin, ale fascynacje Eidrigevičiusa osobowością i twórczością Čiurlionisa zaczęły się dużo wcześniej. – Łączy mnie z nim metaforyczny język – wyjaśnia Stasys. Tematy podejmowane przez Čiurlionisa są mi bliskie, bo także pochodzę z Litwy. Kiedy odwiedziłem jego dom w Druskiennikach – obecnie muzeum – poczułem, jakbym odwiedził dom moich rodziców. Na wystawie „Hommage à Čiurlionis” w Poniewieżu powiększone struktury z reprodukcjami jego prac i moimi pastelami nabrały nowej współczesnej wymowy, a eksponaty ze szkicami Čiurlionisa i moimi zacierały granice, gdzie jest jego linia, a gdzie Stasysa – dodaje.

Złoty medal awers

Złoty medal awers

Foto: Materiały prasowe

– W swoich performansach rysowania odwoływałem się też do muzyki Čiurlionisa, zarówno na wystawie „Hommage à Čiurlionis”, jak i wcześniej w 2023 roku w Galerii Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku – przypomina. – A do obecnie trwającej wystawy „And Everywhere I See a Face” (I wszędzie widzę twarze) w Stasys Museum w Poniewieżu, na której pokazuję głównie moje fotografie, dodałem też pojedyncze zdjęcia opuszczonego domu w Markach (dawnym Pustelniku) pod Warszawą, gdzie Čiurlionis zmarł w 1911 r. – zaznacza.

Złoty Medal rewers

Złoty Medal rewers

Foto: Materiały prasowe

Pokazy Stasysa w Japonii

Stasys miał też niedawno bardzo interesujące wystawy w Japonii. W Art Front Gallery w Tokio ekspozycja Stasys Eidrigevičius „Mask / Persona” z pastelami – maskami z jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów jego sztuki, które w jego twórczości nie służą ukrywaniu tożsamości człowieka, a raczej mówią o niejednoznacznej granicy między tym, co w nas zewnętrzne i wewnętrzne, między rzeczywistością i wyobraźnią, a także sporo o ukrytych emocjach

Z kolei na międzynarodowym festiwalu sztuki Gero Art Discovery 2026 w mieście Gero w Japonii prezentował dwie nowe prace site-specific. Metalowa 5-metrowa rzeźba „Snake” w zabytkowej świątyni Suwa nawiązuje do historii miejsca i lokalnej legendy o jednookim wężu. Ta współczesna bliska abstrakcji, forma Stasysa symbolizuje upływ czasu, bieg życia i wieczny cykl życia, śmierci i odnowy.

Czytaj więcej

Linia prowadząca przez życie

Natomiast druga plakatowa instalacja „Flight” pokazana w Minami-Hida Health Promotion Center / Health Learning Center w Gero była hołdem dla japońskiego dyplomaty Chiune Sugihary, który podczas II wojny światowej, pełniąc służbę na Litwie, uratował tysiące żydowskich uchodźców.

W 2026 r. ukazała się też kolejna książka powstała we współpracy Stasysa z japońską pisarką i historyczką sztuki Motoko Nakagawą. Niezwykłość tej współpracy polega na tym, że punktem wyjścia do niej są wysyłane przez Stasysa obrazy i fotografie, do których potem Motoko Nakagawa pisze własny tekst.

A na przyszły rok w Japonii planowana jest wystawa „Stasys i Japonia. 50 lat”, opowiadająca o wieloletnich związkach artysty z tym krajem.