"Syreni gród jest fest, tu życie mija z biglem”
– śpiewa w utworze „Ferajny” raper Eldo, używając „warsiawskiej mowy”. Przejściowa moda? Chęć bycia oryginalnym? Czy może powrót do języka ulicy sprzed lat? – Jestem warszawiakiem od wielu pokoleń i u mnie w domu tak się mówi – odpowiada artysta. – Namawiam Ślązaków, by mówili po śląsku, a na co dzień używam gwary warszawskiej i znam wielu, którzy tak się porozumiewają – dodaje.
– Takich ludzi w Warszawie wielu nie ma– opowiada Grzegorz Towalski, założyciel strony [link=http://gwara-warszawska.waw.pl/]Gwara-warszawska.waw.pl[/link]. – Dziś zdecydowana większość to przyjezdni, którzy nie mieli szansy, by w domu posłuchać takiego języka. Mój portal ma zwrócić uwagę mieszkańców na to, że coś takiego jak gwara warszawska wciąż istnieje. Gdzie najsilniej? Na Grochowie.
Zaczęło się od lekcji pokazowej w przedszkolu syna Towalskiego. Gdy podopieczni przekręcali słowa, przedszkolanka je poprawiała. Ale... niepoprawnie, bo nie mówiła rękę, ale „rękie”. Nie nogę, ale „nogie”. Rodzice zaczęli się denerwować: jak ktoś, kto nie mówi poprawnie, może poprawiać dzieci?
– Wtedy żona powiedziała, że u mnie takich końcówek nie słychać, ale u mojej mamy jak najbardziej – wspomina mieszkający na Ursynowie informatyk. – Teściowa, która pochodzi z Lublina, stwierdziła, że to jest właśnie gwara warszawska. A mnie zamurowało! Ja, rodowity warszawiak, nie mam pojęcia o istnieniu czegoś takiego jak gwara warszawska, a ktoś, kto mieszka w Lublinie, wie o tym doskonale – dodaje.
[link=http://www.zyciewarszawy.pl/artykul/524009_Tak_zaiwania_klawy__warszawiak_.html]Czytaj więcej w Życiu Warszawy[/link]
[ramka][b]Słownik[/b]
andrus złodziej, łobuz
alegancki elegancki
bakaliony bakalie
czwanić się wymądrzać się
dulec papieros
dzyndzaj, trombik tramwaj
elekstryczny elektryczny
fernefiksy spodnie
franio język francuski
gumalastyczny gumowy
kapustos najtańszy gatunek papierosa
lakierossy lakierki
majcher nóż
naleśnik rodzaj uczesania
na patataja szybko i niestarannie
na pe na pewno
na zycher na pewno
oks człowiek ze wsi
pan starszy kelner
pismak pogardliwie o dziennikarzu
piszpan pogardliwie o urzędniku
polik, polikus policjant
rarytny okazały, osobliwy
tryjatr teatr
ubikator ubikacja
wyszpulić się wyzbyć się
zamknąć gołębnik zapiąć klapę u majtek
Zródło: Bronisław Wieczorkiewicz, „Gwara warszawska dawniej i dziś”[/ramka]
