22 października jest Światowym Dniem Osób Jąkających. Ustanowione zostało w 1998 roku przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Jąkających się ( International Association Stuttering, ISA), podczas V Światowego Kongresu Osób Jąkających się w Johannesburgu.
Święto to ma zwrócić uwagę na specyficzne problemy, jakie dotyczą osób dotkniętych tą wadą.
Osoby jąkające się, a jest ich około 1 proc. populacji, usilnie próbują wypowiedzieć słowa mimo nieposłuszeństwa narządów artykulacyjnych. Powtarzają one albo całe wyrazy, albo sylaby, przeciągają samogłoski, mają problemy z oddychaniem.
Początkowo jąkanie może przyjmować postać łagodną, do tego stopnia, że nawet sam jąkający się nie zdaje sobie z tego sprawy. Później jednak, zwłaszcza jeśli wystąpią kpiące, prześmiewcze reakcje otoczenia, problem utrwala się. Jąkający zaczyna unikać wypowiadania trudnych słów lub w ogóle rzadko zabiera głos, a konieczność porozumiewania się jest odczuwana jako coś skrajnie frustrującego.
Osobie takiej można pomóc, nie przerywając jej i nie kończąc za nią wypowiadanych słów. Skuteczna jest również terapia usprawniająca płynność mowy połączona z psychoterapią, fizjoterapią, ćwiczeniami relaksacyjnymi, rehabilitacją foniatryczną i farmakoterapią.
