Początki osady to wiek XIV. Należała aż do końca XVI wieku - co wybrzmiewa w jej nazwie - do rodziny Konarzewskich, a później do Wilczyńskich i Radomickich. Za sprawą tych ostatnich, w końcu XVII wieku powstaje w Konarzewie pałac w stylu barkowym. Zbudowano go na planie prostokąta zachowując wszelkie ówczesne trendy. Pałac otaczał obszerny dziedziniec, a na jego tyłach stworzono ogród w stylu włoskim.
Jego pierwszy gospodarz czyli Andrzej Aleksander Radomicki, wojewoda kaliski i poznański niedługo po zamieszkaniu zdecydował się na rozbudowę w kształt litery „T”. Dzięki temu w jego wnętrzach mogła powstać obszerna i funkcjonalna sień, a na piętrze kolejna sala. Co ciekawe układ górnej kondygnacji był niemal taki sam jak pomieszczeń na parterze. Z początkiem XVIII wieku Konarzewo przechodzi w ręce Działyńskich. W tamtejszym pałacu Tytus Działyński rozpoczyna gromadzenie księgozbioru, który stał się początkiem sławnej Biblioteki w Kórniku. Tam zresztą trafiły wszystkie księgi zgromadzone przez Działyńskiego w Konarzewie.
Kolejnymi właścicielami pałacu są Dzieduszyscy, którzy odziedziczyli go po Działyńskich, a od 1889 r. Czartoryscy. Konarzew znalazł się w ich władaniu, w następstwie ślubu Jadwigi z Dziaduszyckich z księciem Witolda. Znany przedsiębiorca i społecznik bardzo cenił sobie wielkopolski pałac jednak większość życia spędził w Galicji. Był posłem na Sejm w Wiedniu, a po odzyskaniu niepodległości piastował funkcję senatora RP.
Ostatnim przed wojną właścicielem Konarzewa był jego syn Roman Jacek Czartoryski, który wraz z żoną mieszkał w pałacu aż do 1939 r. W tym czasie zadbali o pałacowe wnętrza i zmienili oblicze parku. Czartoryscy przeżyli wojnę, chociaż książe Roman znaczną jej cześć spędził w niemieckich obozach. Spoczęli na cmentarzu w Konarzewie.
II wojna światowa nie obeszła się łaskawie z pałacem, jego wnętrza zostały splądrowane i zdewastowane. W ramach nacjonalizacji pałac znalazł się w rękach skarbu państwa. Dwukrotnie w latach pięćdziesiątych i w 1971 został poddany pracom remontowanym. W III RP chociaż należał do Agencji Nieruchomości Rolnych to stopniowo popadał w ruinę. Dopiero w roku 2013 odzyskali go prawowici spadkobiercy. Jedną z zachowanych pamiątek przeszłości widocznych do dziś w Pałacu w Konarzewie jest herb budowniczych pałacu - rodziny Radomickich. Na terenie parku znajduje się również wyremontowana oficyna, zbudowana w końcu XVII wieku oraz budynek dawnej gorzelni. Obecnie, już po remoncie pałac i otaczający teren jest to własność prywatna.
Materiał promocyjny powstał we współpracy z Fundacją XX Czartoryskich
