Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch i Jeremy Hansen pokonali w czasie misji 1 117 515 km, a 6 kwietnia znaleźli się w odległości ok. 406 764 km od Ziemi, co oznacza, że znaleźli się tak daleko od naszej rodzimej planety, jak jeszcze nigdy w historii nie znalazł się żaden człowiek. Poprzedni rekord należał do członków misji Apollo 13 – w 1970 roku członkowie tamtej misji oddalili się od Ziemi o 400 171 km.
W czasie misji Artemis II statek kosmiczny Orion (nazwany Integrity), który w nocy z 10 na 11 kwietnia czasu polskiego wylądował na spadochronach w wodach Oceanu Spokojnego, dwa razy okrążył Ziemię oraz przeleciał w pobliżu Księżyca. Był to pierwszy załogowy lot w ramach programu Artemis, którego celem jest powrót ludzi na Księżyc. Dokonać tego mają członkowie misji Artemis IV, która zaplanowana jest na 2028 rok.
Do wodowania kończącego misję doszło przy częściowo zachmurzonym niebie, na ok. dwie godziny przed zachodem słońca. NASA przeprowadziła transmisję na żywo z tego wydarzenia.
Misja Artemis II
- Sytuacja stabilna, czworo członków załogi w dobrym stanie (dosł. We are stable one - four green crew members) – zameldował zaraz po lądowaniu dowódca załogi Reid Wiseman. Były to pierwsze słowa wypowiedziane przez uczestnika misji po powrocie na Ziemię.
NASA i Marynarka Wojenna USA podjęły astronautów z wody po niespełna dwóch godzinach po udanym wodowaniu. Wstępna ocena stanu zdrowia dokonana przez lekarza marynarki wojennej USA wykazała, że stan zdrowia wszystkich czworga astronautów jest dobry.
Czytaj więcej
NASA publikuje zdjęcia wykonane przez członków misji Artemis II w czasie okrążania Księżyca przez kapsułę Orion, w której znajduje się czworo astro...
Ekstremalne warunki powrotu członków misji Artemis II na Ziemię
Powrót członków misji Artemis II na Ziemię był ostatecznym testem dla zbudowanego przez koncern Lockheed Martin statku Orion. Statek dowiódł, że jest w stanie przetrwać ekstremalne warunki wejścia w atmosferę w czasie powrotu na Ziemię z orbity księżycowej. Na wysokości ok. 120 km nad Ziemią kapsuła wchodziła w atmosferę z prędkością 33 razy większą od prędkości dźwięku – w efekcie jej zewnętrzna powłoka termiczna miała się rozgrzać do 2760°C. To temperatura tylko o połowę mniejsza niż temperatura panująca na powierzchni Słońca. Kompresja powietrza i wysoka temperatura sprawiły, że pojazd otoczył strumień zjonizowanego gazu, co doprowadziło do – przewidzianego – kilkuminutowego zaniku łączności radiowej w kluczowym momencie przechodzenia statku przez ziemską atmosferę.
Kapsuła Orion tuż przed wodowaniem
Przed wodowaniem prędkość Oriona zmniejszyła się do ok. 25 km na godzinę, dzięki dwóm zestawom spadochronów.
Celem programu Artemis jest ustanowienie stałej obecności ludzi na Księżycu
Trwająca niespełna 10 dni misja Artemis II to ważny krok na drodze do powrotu ludzkości na Księżyc, a w przyszłości – do odbycia załogowego lotu na Marsa. Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch i Jeremy Hansen byli pierwszymi astronautami, którzy tak bardzo zbliżyli się do naturalnego satelity Ziemi (w pewnym momencie znajdowali się ok. 6,5 tys. km od powierzchni Księżyca) od czasu zakończonego w 1972 roku programu Apollo. W ramach programu Apollo w 1969 roku doszło do pierwszego w historii ludzkości lądowania człowieka na Księżycu. Łącznie, w ramach tego programu, po powierzchni Księżyca chodziło 12 astronautów.
Misję Artemis II poprzedził bezzałogowy lot testowy Artemis I, w czasie którego kapsuła Orion okrążyła Księżyc w 2022 roku.
NASA chce zrealizować załogową misję na Księżyc przed Chinami (te planują załogowe lądowanie na Księżycu na 2030 rok). Jednak najważniejszym celem misji Artemis jest ustanowienie stałej obecności ludzi na Księżycu, przez stworzenie tam bazy, która w przyszłości byłaby „przystankiem” w drodze na Marsa.
