Jędrzej Bielecki: Josep Borrell upokorzony w Moskwie

Polska od początku była przeciwna wizycie wysokiego przedstawiciela UE ds. zagranicznych zaraz po aresztowaniu Aleksieja Nawalnego. Ale nawet w Warszawie nie spodziewano się, że Kreml zagra tak ostro z Hiszpanem.

Aktualizacja: 05.02.2021 18:00 Publikacja: 05.02.2021 17:47

Jędrzej Bielecki: Josep Borrell upokorzony w Moskwie

Foto: AFP

Rosjanie doskonale wiedzieli, że mogą sobie pozwolić z Borrellem na wiele, bo nie ma zgody Niemiec na realną karę za próbę otrucia lidera opozycji, w postaci wstrzymania budowy Nord Stream 2 czy wykluczenia Moskwy z zachodniego systemu finansowego.

Wizyta zaczęła się więc od odrzucenia prośby szefa unijnej dyplomacji o spotkanie z Nawalnym. Później Borrell musiał publicznie wysłuchać oskarżeń rosyjskiego ministra spraw zagranicznych Sergieja Ławrowa, że „to Unia nie jest godnym zaufania partnerem”. Dalej było pytanie od dziennikarza „Sputnika” o amerykańską blokadę nałożoną na Kubę i porównanie tego do sankcji, jakie Bruksela nałożyła na Rosję za okupację Krymu.

Kolejna niezbyt miła scena to tłumaczenie Borrella, że Unia chętnie zakupi rosyjską szczepionkę Sputnik V tak szybko, jak tylko zostanie ona zatwierdzona przez Europejską Agencję Leków (EMA) bo „jak wiadomo jej samej brakuje” wakcyn. Borrell musiał też się zgodzić, aby z agendy rozmów wykreślono temat uwolnienia Nawalnego. I wreszcie finał: dwie godziny po spotkaniu Kreml niespodziewanie ogłosił wydalenie trzech unijnych dyplomatów (z Polski, Niemiec i Szwecji) jasno sygnalizując, że nic sobie nie robi ze starań Borrella o „normalizację” dwustronnych stosunków.

Dowiedz się więcej: Rosja wydala polską dyplomatkę. MSZ zapowiada podobne kroki

Pamiętam, jak we wrześniu 2019 r., jeszcze jako minister spraw zagranicznych Hiszpanii, Borrell przyjechał do Polski, aby wziąć udział w 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Wizytę wydłużył do czterech dni, aby w wąskim gronie pojechać do Treblinki, odwiedzić Muzeum Powstania Warszawskiego, „poczuć”, jak mówił, polską i żydowską tragedię. To był wtedy inny człowiek: stawiający odważne tezy, nie unikający trudnych problemów. Ten sam, który potrafił w swojej rodzimej Katalonii z otwartą przyłbicą stawić czoła secesjonistycznemu wyzwaniu.

Dlaczego zdecydował się później na stanowisko w Brukseli? Mówi się, że była to cena katalońskich nacjonalistów za wstrzymanie się od głosu przy votum zaufania dla rządu Pedro Sancheza, bez czego nie zostałby on premierem. Jedno jest pewne: wpadając w sieć zależności w Unii Borrell zmienił się nie do poznania. Raczej nie na lepsze.

Rosjanie doskonale wiedzieli, że mogą sobie pozwolić z Borrellem na wiele, bo nie ma zgody Niemiec na realną karę za próbę otrucia lidera opozycji, w postaci wstrzymania budowy Nord Stream 2 czy wykluczenia Moskwy z zachodniego systemu finansowego.

Wizyta zaczęła się więc od odrzucenia prośby szefa unijnej dyplomacji o spotkanie z Nawalnym. Później Borrell musiał publicznie wysłuchać oskarżeń rosyjskiego ministra spraw zagranicznych Sergieja Ławrowa, że „to Unia nie jest godnym zaufania partnerem”. Dalej było pytanie od dziennikarza „Sputnika” o amerykańską blokadę nałożoną na Kubę i porównanie tego do sankcji, jakie Bruksela nałożyła na Rosję za okupację Krymu.

Komentarze
Michał Szułdrzyński: Czy Tusk i Kaczyński zmienią wybory do PE w referendum o przyszłości Unii?
Komentarze
Michał Kolanko: „Zderzaki” paradygmatem polityki szefa PO, czyli europejska roszada Donalda Tuska
Komentarze
Izabela Kacprzak: Premier Kaszub zrozumiał Ślązaków
Komentarze
Michał Szułdrzyński: Dlaczego Hołownia krytykuje Tuska za ministrów na listach do PE?
Komentarze
Estera Flieger: Uśmiechnięty CPK imienia Olgi Tokarczuk
Materiał Promocyjny
Co czeka zarządców budynków w regulacjach elektromobilności?