Gdyby wpadł na to przed poprzednimi wyborami, mógłby dużo wcześniej zdradzić swoich kandydatów na ministrów i może udałoby się uniknąć zapaści w armii czy na kolei.
Co zastanawiające – ochoty do debatowania pan premier nie zdradzał także przez kolejne cztery lata. Nie było debaty, gdy trzeba było odbierać pieniądze samorządom, gdy rząd kładł dłonie na OFE ani wtedy, gdy wzorem Gierka pożyczał pieniądze. Gdy trzeba było zdecydować, na mocy jakiej umowy będzie prowadzone śledztwo smoleńskie, a potem – co możemy zrobić po kłamliwym raporcie MAK. Nic to, pan premier teraz debat chce, a jak on czegoś chce, musi to mieć, bo inaczej się wścieka.
Słuszni dziennikarze są już rozgrzani. Redaktor Kamila Biedrzycka-Osica, po tym jak Tusk wyzwał opozycję od tchórzy, mówi, że „rozwścieczyło" to Jarosława Kaczyńskiego, choć ten uśmiechał się bez przerwy jak nakręcony. Tadeusz Iwiński z SLD punktuje premiera celnymi uwagami, więc pani Osica nazywa to ironicznie „występem Iwińskiego". „Polska jest dziś przykładem stabilności" – mówi Tusk dzień po potężnych spadkach na warszawskiej giełdzie.
Redaktor Paweł Płuska nie dostrzega w tym niczego interesującego, bo bardziej zajmuje go fakt, że słowo „chaos" padło „z ust PiS kilkakrotnie". Z ust premiera kilkakrotnie pada słowo „ojczyzna", choć pupil jego rządu niedawno drwił z polskich sztandarów i hasła „Bóg. Honor. Ojczyzna". Czy wypada najpierw dopieszczać Kubusia od flagi w kupie, a potem wzywać konkurentów: „Nie podważajcie wiary Polaków we własną ojczyznę"? Stąd tylko krok do hasła „Ojczyzna to ja!".
Na szczęście na te wybory partia wybrała inne. Kiedyś było „By żyło się lepiej", potem „Nie róbmy polityki. Budujmy mosty", dziś jest „Polska w budowie". Kolejne kampanie pójdą jak po maśle. 2015 – „Wkrótce otwarcie". 2019 – „Przepraszamy, remont". 2023 – „Inwentaryzacja. Likwidacja. Wyprzedaż". Potem „Uwaga, grozi zawaleniem!", wreszcie „Przeznaczone do rozbiórki". Z ostatniej chwili: PO chce debatować, ale w sądzie, by odeprzeć zarzuty, że „nic się w Polsce nie zmieniło".
