Bogusław Chrabota: Andrzej Duda - apostoł jedności, koryfeusz zbrojeń

Zaiste trzeba było w Polsce zmiany władzy, by prezydent dojrzał i zaczął mówić nowym językiem. Za rządów Zjednoczonej Prawicy rzadko kiedy schodził ze ścieżki poglądów macierzystej partii.

Publikacja: 11.03.2024 21:18

Andrzej Duda

Andrzej Duda

Foto: PAP/Leszek Szymański

Do wspólnot, zwłaszcza Unii Europejskiej, odnosił się ze sceptycyzmem („wyimaginowana wspólnota”, „nie będą nam tu w obcych językach”), prezydenturę Bidena inaugurował szeroko zauważonym faux-pas, a o Donaldzie Tusku, z którym wybiera się właśnie do Ameryki, wyrażał się ze szczerą niechęcią, by nie wspomnieć nieudolnej próby opóźnienia sformowania przez niego rządu. Dziś to już wszystko historia. Wszystko bujda. Wszystko nieprawda. Z bezlitosnego krytyka liberałów i LGBT Andrzej Duda stał się apostołem narodowej jedności. Właśnie jej nam dziś potrzeba nie tylko przy inwestycjach w polskie bezpieczeństwo – tłumaczył entuzjastycznie w orędziu. Bo jedność to zgoda. A zgoda buduje – chciałoby się wykrzyczeć za naszym odnowionym prezydentem.

Czytaj więcej

Orędzie prezydenta Andrzeja Dudy: Nie będzie silnego NATO bez zaangażowania Europy

Andrzej Duda jak heretyk

Jak daleko odszedł od PiS-owskiej ortodoksji świadczą choćby te słowa: „Dołączenie przez Polskę do Sojuszu to jedno z największych osiągnięć w naszej najnowszej historii. Wszystkim tym, którzy przyczynili się do realizacji tego wielkiego zadania, należą się najwyższe wyrazy uznania i wieczna pamięć. Nasza Ojczyzna jest dzięki temu dzisiaj bezpieczna, a członkostwo Polski w NATO jest symbolem naszej narodowej jedności.” Czy pomyślał, że wśród tych, co to się znacząco „przyczynili” są: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski, Bronisław Geremek czy Jerzy Buzek? Nie wszyscy, by tak powiedzieć, polityczni bohaterowie jego dawnego mentora, Jarosława Kaczyńskiego. Może i pomyślał, może nie. Nie ma to chyba  znaczenia w czasach, gdy w prezydenckiej kancelarii napisano już polityczny nekrolog prezesa Prawa i Sprawiedliwości. A jego prezydencki uczeń przymierza się do zagarnięcia schedy.

Czy prezydent ściga się w niej z nowym premierem, chce go przelicytować, czy to tylko próba ustawienia się w roli natowskiego prymusa, to też sprawa drugorzędna. Najważniejsza jest bowiem przemiana

Andrzej Duda chce być prymusem

Pod nowymi – jak widać hasłami – z nowym politycznym wigorem i nową pojednawczą ofertą. Na dodatek wizjonerską. Bowiem ów – powszechnie już komentowany - postulat Andrzeja Dudy, by partnerzy w NATO przeznaczyli na zbrojenia nie dwa, a całe trzy procent PKB, świadczy o naprawdę śmiałej wizji swojej sprawczości. Czy prezydent ściga się w niej z nowym premierem, chce go przelicytować, czy to tylko próba ustawienia się w roli natowskiego prymusa, to też sprawa drugorzędna. Najważniejsza jest bowiem przemiana. W innym kierunku, niż w słynnym opowiadaniu Franza Kafki. Fantastycznie, biję temu brawo z lekkim tylko żalem, że metamorfoza przyszła tak późno.

Komentarze
Joanna Ćwiek-Świdecka: Prawo do aborcji nie równa się obowiązkowi jej przeprowadzenia
Materiał Promocyjny
Tajniki oszczędnościowych obligacji skarbowych. Możliwości na różne potrzeby
Komentarze
Marzena Tabor-Olszewska: Co nas – kobiety – irytuje w temacie aborcji
Komentarze
Michał Płociński: Tuskowi są na rękę ataki Hołowni na Czarzastego. Lewica straci marszałka Sejmu?
Komentarze
Michał Szułdrzyński: Dlaczego Trzecia Droga atakuje Lewicę? Hołownia odświeża swoją największą zaletę
Materiał Promocyjny
Naukowa Fundacja Polpharmy ogłasza start XXIII edycji Konkursu o Grant Fundacji
Komentarze
Michał Kolanko: Wyniki wyborów doprowadzą do zmian w koalicji. Straci Lewica, zyska Trzecia Droga