. dyrektor inwestycyjny ?i zarządzający w Aviva Investors TFI. odpowiada tam za portfele akcyjne. ?z Avivą związany od 1998 roku. absolwent wydziału zarządzania uniwersytetu warszawskiego

Jaki sens ma kupowanie jednostek funduszu inwestującego jednocześnie w akcje i obligacje, jeżeli ich udział w portfelu pozostaje stały?

Zarządzający funduszami zrównoważonymi wskazują, że główną zaletą tego typu strategii jest możliwość gry alokacyjnej (zmiana udziału akcji i obligacji w portfelu). W praktyce, zwłaszcza w dużych funduszach, proporcje między akcjami i papierami dłużnymi często przez dłuższy czas są na zbliżonym poziomie. Czy to powód do rozczarowania dla inwestorów? Niekoniecznie. Utrzymywanie mniej więcej stałej proporcji między akcjami i obligacjami to również strategia inwestycyjna. Jeśli zaangażowanie w akcjach wynosi 50 proc. aktywów i kursy spadają np. o 15 proc., to udział akcji też spada i uzupełnienie go do 50 proc. portfela wymaga dokupienia akcji w dobrym momencie – kiedy tanieją.

Co decyduje o przewadze takiego funduszu nad innymi?

Właśnie udaną rotację w portfelu akcji uznałbym za czynnik najbardziej wpływający na przewagę konkurencyjną. Drugą, mniej ewidentną zaletą funduszy zrównoważonych są mniej kłopotliwe limity koncentracji. W otwartych funduszach akcji żadna pozycja nie może przekroczyć 10 proc. aktywów, a te walory, których udział wynosi ponad 5 proc., łącznie muszą stanowić mniej niż 40 proc. portfela. W funduszach zrównoważonych, gdzie akcje stanowią połowę aktywów, takie limity w odniesieniu do części akcyjnej są dwukrotnie wyższe.