Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 29 września 2015 r. podkreślił, że obowiązek alimentacyjny ma charakter bezwzględny i wobec tego strony nie mogą znieść tego obowiązku w formie zawarcia umowy. Wypełnianie obowiązku alimentacyjnego może przybrać postać zarówno świadczeń dobrowolnych, jak i być następstwem dochodzenia ich przed sądem. BdTXT - W - 8.15 J: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że uprawniony i zobowiązany do alimentacji mogą w szczególności ustalić rodzaj i zakres świadczenia w umowie zawartej na zasadach ogólnych, w ugodzie zawartej przed mediatorem, w toku posiedzenia pojednawczego czy wreszcie w trybie procesowym przed sądem. Niemniej sądowe ustalenie alimentów powinno należeć do ostateczności. Jego zdaniem świadczenie ma charakter alimentacyjny gdy obowiązek jest spełniany zarówno na podstawie art. 128 i nast. k.r. i o., jak i art. 27 k.r. i o.
Sąd nie miał wątpliwości, że porozumienie między małżonkami zawarte w czasie trwania związku małżeńskiego, realizowane po ustaniu wspólności ustawowej małżeńskiej w związku z zawarciem umowy o rozdzielności majątkowej, doprowadziło do ustalenia kwoty partycypowania przez ojca w kosztach utrzymania małoletnich dzieci. Zgodnie zaś z przepisem podatkowym należności alimentacyjne, służące wypełnieniu obowiązku dostarczania małoletnim dzieciom środków utrzymania, korzystają ze zwolnienia (sygn. I SA/Gd 569/15).
Ostatnim zagadnieniem rozstrzygniętym w orzecznictwie, o którym warto wspomnieć w kontekście alimentów, jest relacja między nielimitowanym a limitowanym zwolnieniem u dzieci. W wyroku z 23 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że dla zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. a) ustawy o PIT, czyli w zakresie alimentów na dzieci, duże znaczenie ma termin otrzymania lub postawienia do dyspozycji podatnika pieniędzy z tytułu alimentów, a nie termin wydania orzeczenia zasądzającego alimenty na rzecz podatnika. Gdy zatem w chwili otrzymania lub postawienia do dyspozycji dziecka (podatnika) alimentów ukończyło ono 25. rok życia, to przy założeniu, że nie otrzymuje zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej zgodnie z odrębnymi przepisami, przychód taki nie jest wolny od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie tego przepisu. Inaczej mówiąc, sąd doszedł do przekonania, że w tym przypadku nie przysługuje pełna, nielimitowana ulga. Niemniej WSA potwierdził, że przychód ten może być wolny od opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. b) ustawy o PIT, to jest do wysokości nieprzekraczającej 700 zł miesięcznie (sygn. III SA/Wa 90/13).
Niestety w świetle tego ostatniego orzeczenia dzieci uprawnione do alimentów, które musiały pozwać swoich rodziców, stracą prawo do nielimitowanego zwolnienia, jeśli świadczenie zostanie wyegzekwowane dopiero po ich 25. urodzinach.