Natomiast o niższym ryzyku prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu może natomiast świadczyć w szczególności:
- to, że klient jest:
* jednostką sektora finansów publicznych;
* przedsiębiorstwem państwowym albo spółką z większościowym udziałem Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków;
* spółką, której papiery wartościowe są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym;
* rezydentem państwa członkowskiego UE, państwa członkowskiego EFTA, EOG;
* rezydentem państwa trzeciego określanego przez wiarygodne źródła jako państwo o niskim poziomie korupcji'
* rezydentem państwa trzeciego, w którym według danych pochodzących z wiarygodnych źródeł obowiązują przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu odpowiadające wymogom UE.
Jakie środki bezpieczeństwa
Zgodnie z treścią art. 33 ustawy, instytucje obowiązane powinny stosować wobec swoich klientów środki bezpieczeństwa finansowego w zakresie i z intensywnością uwzględniając rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz jego ocenę.
Środki bezpieczeństwa finansowego obejmują:
- identyfikację klienta i weryfikację jego tożsamości,
- identyfikację beneficjenta rzeczywistego oraz podejmowanie czynności w celu weryfikacji jego tożsamości,
- ocenę stosunków gospodarczych i pozyskanie informacji na temat ich celu oraz zamierzonego charakteru, oraz
- bieżące monitorowanie stosunków gospodarczych.
Jaka procedura
Wewnętrzna procedura instytucji obowiązanej powinna określać w szczególności czynności lub działania podejmowane w celu ograniczenia ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu, zasady przechowywania dokumentów oraz informacji, zasady wykonywania obowiązków obejmujących przekazywanie generalnemu inspektorowi informacji o transakcjach oraz zawiadomieniach, zasady upowszechniania wśród pracowników instytucji obowiązanej wiedzy z zakresu przepisów ustawy jak również zapewniać instrumenty umożliwiające sygnalizowanie nieprawidłowości z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
Ustawa przewiduje odpowiedzialność karną wobec instytucji obowiązanych, które nie dostosują się do realiów nowej ustawy i dopuszczą się złamania jej przepisów. Za przestępstwa związane z niedopełnieniem obowiązków ustawowych ustawodawca w art. 156 ustawy przewiduję karę pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat.
Jakie grożą kary
Ponadto, ustawa wprowadza szereg kar administracyjnych, jakie grożą łamiącym przepisy. Kara może zostać nałożona m.in. za brak oceny ryzyka i jej aktualizacji, niestosowanie środków bezpieczeństwa finansowego, niewprowadzenie wewnętrznej procedury instytucji obowiązanej, czy też choćby za brak szkoleń.
Kary administracyjne, o jakich mowa w ustawie to w szczególności:
- publikacja informacji o naruszeniu ustawy w BIP;
- nakaz zaprzestania podejmowania określonych czynności;
- cofnięcie koncesji, zezwolenia, wykreślenie z rejestru działalności regulowanej;
- kara pieniężna – do wysokości dwukrotności kwoty osiągniętej korzyści lub unikniętej straty; jeśli nie jest możliwe ustalenie – do wysokości równowartości kwoty 1 000 000 euro.
Aleksandra Berger prawnik w Kancelarii Prawnej Schampera Dubis Zając i Wspólnicy Sp.k.
Celem ustawy jest zwiększenie efektywności krajowego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowania terroryzmu. Jednak nowe zadania jakie stoją przed instytucjami obowiązanymi mogą okazać się sporym wyzwaniem zarówno logistycznym, jak i technicznym. Mimo szeregu obowiązków podkreślić należy, że skala podejmowanych działań zmierzających do wprowadzenia do legalnego obrotu pieniędzy uzyskanych z nielegalnych źródeł potwierdza, że przeciwdziałanie procederowi prania pieniędzy będzie coraz trudniejsze. Jednak muszą się zmierzyć z nią państwa europejskie, a co za tym idzie podmioty uczestniczące w procesach gospodarczych.
