Informację o śmierci Witolda Kieżuna podało m.in. Muzeum Powstania Warszawskiego.

Urodzony w Wilnie Witold Kieżun do Warszawy przeprowadził się z matką w 1931 roku, po śmierci ojca. od 1939 roku działał w konspiracji,  był żołnierzem AK, pod pseudonimem Wypad brał udział w Postaniu Warszawskim.

Po klęsce uciekł z niemieckiego transportu wiozącego powstańców do obozu jenieckiego i nawiązał kontakt z krakowską Armią Krajową.

W marcu 1945 roku został aresztowany przez NKWD, przesłuchiwany w więzieniu na Montelupich nie ujawnił żadnych nazwisk. W maju tego samego roku został przewieziony do łagru w ówczesnej republice Turkmenistanu.

Wrócił do kraju na mocy amnestii 1946 roku, ale tu był więziony przez UB.

Był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, doktoryzował się w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w 1964 r. Habilitował się w 1969 roku, w 1975 roku otrzymał tytuł profesora.

Był uznanym na świecie teoretykiem zarządzania, przedstawicielem polskiej szkoły prakseologicznej.