O katastrofie budowlanej na terenie Państwowego Rezerwatu Historyczno-Architektonicznego „Forteca Chocim”, który znajduje się na terenie obwodu czerniowieckiego na Ukrainie poinformował Instytut Polonika, który dofinansowuje m.in. prace konserwatorskie zabytków związanych z polskim dziedzictwem, które znajdują się za granicą.
Chocimska twierdza położona przez wieki na terenie przygranicznym była teatrem wielu bitew. „Budowla obronna w Chocimiu była świadkiem dwóch kluczowych triumfów Rzeczypospolitej, odniesionych w bitwach z wojskami tureckimi w 1621 i w 1673 r. W pierwszej batalii polskimi oddziałami kierował hetman Jan Karol Chodkiewicz, w drugiej rolę dowódcy pełnił przyszły król, hetman Jan Sobieski” - przypomnieli eksperci z Instytutu Polonika.
Czytaj więcej
Dyskutujemy jak wesprzeć stronę ukraińską w ochronie najbardziej wrażliwych zasobów dziedzictwa kulturowego - mówi Katarzyna Sokołowska, dyrektor I...
Potężne zapadlisko w murze twierdzy Chocim
O samym zdarzeniu poinformował w sobotę w mediach społecznościowych mer Chocimia Andrij Dranczuk. Stwierdził, że doszło do częściowego zawalenia się na wielkim murze. Jego zdaniem zapadlisko jest znaczące, co zresztą widać na opublikowanych przez mera zdjęciach.
Mer dodał, że nikt nie został poszkodowany, a zespół „Twierdzy Chocim” szybko zareagowali i ograniczyli dostęp grup turystycznych w pobliże miejsca zdarzenia. Zaznaczył, że teraz dokumentowane są uszkodzenia, a o całym zdarzeniu zostało poinformowane m.in. ministerstwo kultury Ukrainy i administracja lokalna. Mer Chocimia zaapelował się o pomoc w poszukiwaniu dofinansowania prac restauracyjnych.
Chocim potężna twierdza pogranicza
Jak przypomina Instytut Polonika w opracowaniu przygotowanym przez Alinę Barczyk pierwsze wzmianki o fortecy w Chocimiu są już z ok. 1140 r. Drewniana konstrukcja należała do wówczas do Księstwa Halickiego.
W późniejszym czasie na jej miejscu wzniesiono murowany zamek na planie czworokąta, którego powstanie datuje się na XIII w. lub na lata 1325-1380. W kolejnych latach wielokrotnie była ona przebudowywana, wzmacniana masywnymi murami, wieżami i basztami.
W 1538 r. Chocim został zdobyty przez oddziały hetmana Jana Tarnowskiego. W trakcie walki ucierpiały wieże i część muru południowego, który w trakcie odbudowy został przesunięty poza obrys wcześniejszej twierdzy, powiększając obszar fortalicji. Ćwierć wieku później zamek został ponownie odebrany Mołdawii przez Dymitra Wiśniowieckiego.
Czytaj więcej
Oblężenie Chocimia nie przyniosło żadnej ze stron spektakularnego zwycięstwa, ale pozwoliło wojskom Rzeczypospolitej zatrzymać marsz turecki i ocal...
Pod Chocimiem miały miejsce bitwy wojsk Rzeczpospolitej w 1621 oraz w 1673 r. Chocim przechodził z rąk do rąk. W drugiej dekadzie XVIII w., gdy na zamku stacjonowali Turcy wzmocniono fortyfikacje wznosząc masywne wały ziemne, a także kształtując nowe bastiony i bramy. W 1812 r. obiekt ten przejęli Rosjanie. W XX wieku Chocim należał do Rumunii i Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, by w 1991 r. znaleźć się na terytorium Ukrainy.
Zamek znajduje się na stromym zboczu schodzącym ku rzece Dniestr. Mury obwodowe mają grubość ponad 5 m i osiągają wysokość do 40 m.
„Od południa kompleks poprzedzono fosą, nad którą przerzucony został most prowadzący do głównej bramy. System obronny uzupełniały masywne wieże dostosowane do obserwacji terenu i ostrzału artyleryjskiego: wejściowa; południowo-zachodnia (pełniąca niegdyś rolę kuźni); zachodnia (połączoną z siedzibą komendanta, osiągająca wysokość ponad 62 m); wschodnia (dochodząca do 55 m wysokości) i północna (o murach wysokości 68 m). Wewnętrzny dziedziniec ze studnią okalają zabudowania z czasów największej świetności zamku: kaplica, rezydencja komendanta (o elewacji z cegły i kamienia, z profilowanymi obramieniami okien), koszary i pomieszczenia gospodarcze” - opisuje Alina Barczyk.
