Mimo kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego tym ważniejsza jest przynajmniej względna współpraca między sędziami na tym najwyższym szczeblu, aby byli w stanie wykonywać swoją rolę nie tylko w indywidualnych sprawach, ale także przy rozstrzyganiu w składzie całej Izby SN, kilku Izb lub całego SN zagadnień prawnych ważnych dla tysięcy obywateli. Głośnym przykładem było długie przeciąganie przez „starych” sędziów doprowadzenia do podjęcia uchwały Izby Cywilnej ważnej dla rozstrzygania spraw frankowych. Minęło kilka lat, „nowi” sędziowie są już w większości w SN, ale kwestionowanie ich sędziowskiego powołania trwa.