Mam nadzieję, że książka duetu Cenckiewicz - Chmielnicki, Gontarczyka i kilku innych autorów zbliży nasz kraj chociaż o milimetr do normalnych zachodnich demokracji, gdzie na półkach stoją obok siebie peany na cześć danego polityka, paszkwile o nim i obiektywne oceny jego działalności. Nawet jeżeli usłyszymy dźwięk ujadania Cypherów chcących żyć w wygodnym matrixie stworzonym przy Okrągłym Stole, to i tak biografia Tuska będzie potrzebną rysą na teflonie ukochanego przez naród przywódcy.

Na serwisie kampanianazywo.pl Tomasza Machały ukazała się rozmowa z Michałem Majewskim, który opowiedział, na czym skupiał się z Pawłem Reszką, pisząc swoją opowieść o premierze:

To jest książka o Tusku-premierze. O tym, jak sprawuje władzę. Nie o dzieciństwie, czasach malowania kominów i zakładaniu Platformy. (...) Książka jest reporterską opowieścią. O człowieku, z którym jeszcze trochę ponad 6 lat temu poważnie się nie liczono. Był powszechnie uważany za leniuszka, polityka bez wagi czy determinacji. Dziś jest postacią najważniejszą i znowu ma szansę wygrać wybory, mimo tego że nie spełnił większości obietnic wyborczych. To jest opowieść o metodzie Tuska – na rządzenie państwem, na utrzymywanie poparcia we własnym zapleczu i wśród wyborców.

Majewski stwierdził, że Tusk ma wiele twarzy:

Tusk ma wiele twarzy: brutalnego gracza, cynika, brata-łaty, uwodziciela działaczy własnej partii i wyborców, empatycznego słuchacza, człowieka łapiącego chandrę, któremu brakuje wiary we własne siły.