[b]Dom pomocy społecznej, który jest jednostką budżetowo-organizacyjną powiatu miejskiego przeznaczoną dla osób w podeszłym wieku, zatrudnia kierowcę dziewięciomiejscowego mikrobusa. Jest to samochód przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych z dwoma miejscami dla poruszających się na wózkach inwalidzkich. Czy w związku z rozliczaniem czasu pracy należy stosować przepisy o transporcie drogowym, czy kodeks pracy?[/b]
[i][b]Odpowiada Łukasz Bryła, naczelnik Wydziału Postępowań Sądowych Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego:[/b][/i]
Dom opieki społecznej nie jest przedsiębiorcą, a przewóz pensjonariuszy jest pomocniczy wobec prowadzonej działalności społecznej. Zatem przewozy pensjonariuszy nie mają charakteru zarobkowego.
Jeżeli pojazd, którym szofer wykonuje przewozy niezarobkowe, nie jest konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą, w ogóle nie stosuje się przepisów o transporcie drogowym (art. 3 ust. 1 pkt 3 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=7705763B2F72A4A1D74350FE246CD86D?id=232414]ustawy o transporcie drogowym, DzU z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.)[/link]. Dlatego taki przewóz nie podlega kontroli ITD.
Wyłączenie go spod badania ITD nie eliminuje stosowania wobec zatrudnionego na umowę o pracę szofera [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=7027B10BFB047F0B54C9651DF66FDD43?id=173274]ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (DzU nr 92, poz. 879 ze zm.[/link], dalej ustawa).
