Szpital może na wniosek zainteresowanych zrobić odpłatną kopię historii choroby.
Zgodnie z art. 26 ustawy o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta (DzU nr 52, poz. 417 ze zm.) chory może żądać od szpitala udostępnienia swojej dokumentacji medycznej. Z wnioskiem może wystąpić nie tylko sam zainteresowany, ale także jego przedstawiciel ustawowy bądź osoba, którą upoważnił. Po śmierci chorego wgląd do jego dokumentacji medycznej może mieć osoba, którą upoważnił za życia.
Historię choroby szpital musi udostępnić instytucjom, które będą potrzebowały takich informacji z tytułu kontroli lub nadzoru. Chodzi tu o organy władzy publicznej, Narodowy Fundusz Zdrowia, organy samorządu zawodów medycznych oraz konsultantów krajowych i wojewódzkich. O udzielenie danych związanych z chorobą pacjenta mogą także wystąpić minister zdrowia, sądy, w tym dyscyplinarne, prokuratorzy, rzecznicy odpowiedzialności zawodowej w związku z prowadzonym postępowaniem. Na mocy ustawy takie prawo dostał także Zakład Ubezpieczeń Społecznych w związku z prowadzonym przez niego postępowaniem dotyczącym pacjenta, np. rentowym.
Należy podkreślić, że zakładom ubezpieczeń szpital może udostępnić dokumentację medyczną, pod warunkiem że wcześniej chory wyraził na to zgodę.
Historię choroby można dostać w postaci wyciągów, odpisów lub kopii. Koszty ich wydania ponosi zainteresowany, czyli: pacjent, jego przedstawiciel ustawowy bądź osoby przez niego upoważnione. Maksymalna wysokość opłaty za jedną stronę wyciągu lub odpisu dokumentacji medycznej nie może przekraczać 0,002 przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Teraz ta opłata wynosi ok. 62 gr za stronę.
