Wysokość renty zależy od tego, czy dana osoba została uznana za całkowicie czy też częściowo niezdolną do pracy oraz od wypracowanego stażu pracy. Renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynosi 75 proc. renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

Wysokość świadczeń w 2026 r. Od 1483,87 zł do 2374,19 zł

Świadczenia emerytalno–rentowe są co roku waloryzowane. Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy jest tej samej wysokości, co najniższa emerytura. Od 1 marca 2026 r. kwoty świadczeń rentowych wynoszą:

  • renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy - 1978,49 zł
  • renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy - 1483,87 zł
  • renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową - 2374,19 zł
  • renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową - 1780,64 zł

Jeżeli wysokość renty jest niższa od kwoty najniższej renty, ZUS podwyższy ją do tej kwoty. Zrobi to również wtedy, gdy ustalenie podstawy wymiaru świadczenia nie jest możliwe.

Czytaj więcej

Masz ten dokument w domu? Zielony dowód osobisty to szansa na wyższą emeryturę

Przy jakich chorobach można ubiegać się o rentę z ZUS? Oto najczęstsze przypadki

Aby ZUS przyznał świadczenie, trzeba spełnić wymagane warunki. O stwierdzeniu niezdolności do pracy decydują orzecznicy ZUS. Indywidualne orzeczenie zależy od rodzaju choroby lub stopnia jej zaawansowania. Portal Rynek Zdrowia podaje listę chorób, które najczęściej są podstawą do przyznania renty. Znajdują się na niej m.in.:

  • choroby układu krążenia;
  • choroby układu nerwowego;
  • choroby układu oddechowego
  • choroby oka
  • zaburzenia psychiczne i zachowania, takie jak schizofrenia czy depresja;
  • choroby układu nerwowego;
  • nowotwory złośliwe związane z pracą;
  • choroby skóry;
  • przewlekłe choroby układu ruchu;
  • choroby zakaźne i pasożytnicze;
  • choroby układu kostno-stawowego oraz mięśniowego i tkanki łącznej;

Do renty uprawniają również choroby zawodowe. Wśród nich najczęściej diagnozowane są m.in.:

  • pylica płuc,
  • choroby zakaźne,
  • uszkodzenie głosu,
  • ubytek słuchu,
  • choroby obwodowego układu nerwowego,
  • przewlekłe choroby układu ruchu,
  • choroby skóry,
  • nowotwory złośliwe.

Czytaj więcej

ZUS ponownie przeliczy emeryturę i rentę. Nowe zasady w 2026 roku

Komu przysługuje renta z ZUS? Wymagany staż ubezpieczeniowy

Rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy może otrzymać osoba, która ze względu na stan zdrowia utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy ZUS przyzna w przypadku utraty możliwości wykonywania pracy zgodnej ze swoimi kwalifikacjami z powodu stanu zdrowia.

Aby otrzymać rentę, osoba uznana za niezdolną do pracy musi mieć odpowiedni staż ubezpieczeniowy. Wynosi on:

  • 1 rok – jeżeli stała się niezdolna do pracy zanim ukończyła 20 lat,
  • 2 lata – jeżeli stała się niezdolna do pracy między 20 a 22 rokiem życia,
  • 3 lata – jeżeli stała się niezdolna do pracy między 22 a 25 rokiem życia,
  • 4 lata – jeżeli stała się niezdolna do pracy między 25 a 30 rokiem życia,
  • 5 lat – jeżeli stała się niezdolna do pracy po ukończeniu 30 lat, przy czym okres ten musi przypadać w ciągu ostatnich 10 lat przed przed zgłoszeniem wniosku lub powstaniem niezdolności do pracy.

Niezdolność do pracy musi przy tym powstać w czasie okresów składkowych lub nieskładkowych, okresów pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego lub zasiłku dla opiekuna, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne albo w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Nie jest to wymagane, jeśli ubiegający się o rentę jest całkowicie niezdolny do pracy i ma staż ubezpieczeniowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet lub 25–letni dla mężczyzn. Jeżeli natomiast ktoś stał się niezdolny do pracy po ukończeniu 30 lat, nie musi posiadać 5 lat w ostatnich 10 latach, jeśli jest całkowicie niezdolny do pracy i udowodnił 25 lat składkowych dla kobiet i 30 lat składkowych dla mężczyzn.