Zgodnie z ustawą o PIT w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlega wiele wydatków. Także wydatki na leki, które co do zasady można uwzględnić w rozliczeniu rocznym.
Ustawodawca podzielił odliczenie w ramach ulgi na dwie kategorie: nielimitowane i limitowane. Wydatki na leki należą do drugiej grupy.
W tym przypadku odliczeniu podlegają wydatki w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi w danym miesiącu na leki a kwotą 100 zł. Inaczej mówiąc, w PIT można odliczyć tylko te wydatki apteczne, które przewyższają 100 zł. To dość nietypowe, bo w takich sytuacjach limit wyznacza granicę odliczenia.
Ustanowienie limitu, powyżej którego przysługuje ulga, oznacza konieczność przeliczenia osobno wydatków na leki z każdego miesiąca. Przykładowo: w styczniu na leki osoby niepełnosprawnej wydano 150 zł i do odliczenia za ten miesiąc przypadnie 50 zł, czyli nadwyżka ponad 100 zł (150 zł – 100 zł = 50 zł). Gdyby w styczniu wydatki apteczne wyniosły 90 zł, nie wygenerowałyby w ogóle prawa do ulgi. Nie przekroczyłyby bowiem limitu 100 zł.
Żeby poprawnie odliczyć wydatki na leki w ramach ulgi rehabilitacyjnej, porównania (kalkulacji) należy dokonać osobno za każdy miesiąc. Nadwyżki z miesięcy, za które wydatek przekroczył 100 zł, należy zsumować i wpisać do załącznika PIT/O.
Nie każdy wydatek w aptece da prawo do ulgi. Odliczeniu podlegają tylko wydatki na te leki, które stwierdzeniem lekarza specjalisty osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo.
Należy pamiętać, że odliczeniu nie podlegają wydatki, które zostały zwrócone, np. z PFRON czy NFZ. Ponadto, żeby skorzystać z ulgi muszą być spełnione wszystkie przewidziane dla niej warunki.
