Jestem pracoholikiem. I jeśli mój kalendarz nie jest wypełniony obowiązkami zawodowymi, to proszę mi wierzyć, jestem mistrzem świata w samoorganizacji czasu. Ale ostatnio dostałem od żony książkę o dość wymownym tytule „Sztuka leniuchowania. O szczęściu nicnierobienia" Ulricha Schnabela. Uczę się z niej przede wszystkim asertywności i tego, jak czasami powiedzieć samemu sobie „dość, nie mam na to czasu", po to by zaoszczędzone chwile poświęcić właśnie na leniuchowanie.