Czytaj dalej już od 9,90 zł (zamiast 39 zł)
Dostęp do treści RP.PL w serwisie i aplikacji:
- codzienne wiadomości, wartościowe komentarze i opinie na serwisie
- pogłębione reportaże i publicystyka w Plusie Minusie
„Proto. Jak nasz prajęzyk dotarł na krańce świata”: Pomieszanie języków
Zachodnia gałąź słowiańszczyzny straciła kontakt z południową, gdy pod koniec IX wieku do Europy przybyli Madziarzy i wbili między nie uralskojęzyczny klin. Ekspansja języka italskiego – rumuńskiego – odepchnęła gałąź południową od wschodniej, z czasem więc wszystkie trzy grupy mówiące po słowiańsku przestały rozumieć siebie nawzajem.
„Proto. Jak nasz prajęzyk dotarł na krańce świata”
Fragment książki Laury Spinney „Proto. Jak nasz prajęzyk dotarł na krańce świata”, w przekładzie Grzegorza Kuleszy, która ukazała się nakładem wydawnictwa Znak Horyzont, Kraków 2026
Granice ojczyzny prasłowiańskiego są określone dość mgliście, zwłaszcza w ich zachodniej części, lecz większość uczonych umieszcza ją między źródłem Dniestru a środkowym Dnieprem. Innymi słowy, znajdowała się w dzisiejszej Ukrainie, blisko granicy z Polską. Od VIII wieku p.n.e. sąsiadami Słowian na stepie po ich południowej i wschodniej stronie byli ci genialni, obwieszeni klejnotami Scytowie, irańskojęzyczni spadkobiercy Sintaszty, którzy przechytrzyli Dariusza (przynajmniej na jakiś czas) i narzucili swoje nazwy wielu najważniejszym szlakom wodnym regionu – owo tętniące nagłosowe D.
Pozostało jeszcze 96% artykułu
Reklama
Reklama
