4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Czyje jest „Stranger Things”?
Rewolucje mają to do siebie, że szybko odchodzą w przeszłość. Fala, która wyniosła „Stranger Things”, tęsknota za latami osiemdziesiątymi, mija. Ale być może następne pokolenie będzie traktowało zakończony niedawno serial jako obiekt kulturowej nostalgii.
Ostatni odcinek piątego sezonu „Stranger Things”, który widzieliśmy 31 grudnia minionego roku, stanowi definitywne zakończenie serii. Plotki o tajnym dziewiątym odcinku, który miałby całkowicie zmienić odbiór historii opowiedzianej przez braci Dufferów, okazały się nieprawdziwe.
Mimo że od premiery finałowego odcinka serialu „Stranger Things” minęło już kilka tygodni, produkcja wciąż budzi ogromne emocje. Kilka rzeczy wiemy dziś na pewno. Po pierwsze: odcinek, który widzieliśmy 31 grudnia minionego roku, stanowi definitywne zakończenie serii. Plotki o tajnym dziewiątym odcinku, który miałby całkowicie zmienić odbiór historii opowiedzianej przez braci Dufferów, okazały się nieprawdziwe. Mimo to mamy do czynienia z fenomenem, któremu warto się przyjrzeć. Niezależnie od tego, co powiedzieć o estetycznych walorach piątego sezonu serialu, historia, która doprowadziła swoich odbiorców niemal do granic masowej psychozy interpretacyjnej, jest na tyle niezwykła, że zasługuje na dokładniejsze omówienie. Niniejszy tekst nie jest jednak recenzją ani piątego sezonu, ani tym bardziej ostatniego odcinka „Stranger Things”. Jest natomiast próbą spojrzenia na zjawisko reprezentowane przez tzw. Conformity gate – fanowską próbę reinterpretacji tekstu kultury dostarczonego przez twórców i platformę streamingową Netflix.
Pozostało jeszcze 93% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Sny o pociągach”: Życie i cała reszta
„Sny o pociągach” są filmem uniwersalnym, w którym można ponadto dostrzec paralele ze współczesnością.
Plus Minus
„Code Vein II”: Uważaj na zjawy
„Code Vein II” to mroczny horror dla miłośników „soulslike’ów”.
Plus Minus
„Zabójcza przyjaźń”: Nieogarnięty detektyw
„Zabójcza przyjaźń” udaje thriller, ale najmocniej działa jako opowieść o granicach, których nie zauważa się, do...
Plus Minus
„Wanda Telakowska. Piękno dla wszystkich, czyli jak powstało polskie wzornictwo powojenne”: Wanda, nie skacz do Wisły!
Ta biografia wzbudza podziw dla gigantki polskiego wzornictwa i wzmaga niechęć do PRL.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Prof. Krystian Jażdżewski: Jak żyć, kiedyś i teraz
Zawsze zachęcam, by sięgnąć po „Psychoterapię egzystencjalną”. Daje niezwykle głęboki i cenny wgląd w mechanizmy...
