Hasło „Żywie Biełaruś!” jest białoruskim odpowiednikiem „Jeszcze Polska nie zginęła” czy francuskiego „Vive la France”, które tak wspaniale brzmiało w ustach generała de Gaulle'a. To również tytuł proroczego filmu Krzysztofa Łukaszewicza z 2012 r. nakręconego na podstawie prawdziwej historii Franaka Wiaczorki. Franak (rocznik 1988) jest dziś doradcą Swiatłany Cichanouskiej (rocznik 1982) i synem Wincuka Wiaczorki, dysydenta jeszcze z czasów sowieckich i bliskiego przyjaciela oraz współpracownika Alesia Bialackiego (roczniki 1961 i 1962). Te daty pokazują symbiozę, ciągłość i nadzieję białoruskiej opozycji. A film był proroczy, bo pokazywał kolejny etap odradzania się białoruskiego narodowego zrywu, który doprowadził do pięknej i niestety stłumionej rewolucji 2020 r.