4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Michał Szułdrzyński: Deepfake, prawda i Prawda
Mam nadzieję, iż to nowe medium sprawi, że moje życzenia bożonarodzeniowe będą bardziej osobiste i bezpośrednie – mówiła w świątecznym orędziu w grudniu 1957 r. Elżbieta II, gdy po raz pierwszy jej wystąpienie transmitowano w telewizji BBC. Królowa nie mogła się spodziewać, że 63 lata później prócz tradycyjnego orędzia świątecznego w BBC inna brytyjska telewizja publiczna Channel 4 nada drugie orędzie. W tym alternatywnym królowa opowiada, że jej mąż właśnie ogląda film „Kevin sam w domu", że przykro jej się zrobiło, gdy Harry i Meghan zdecydowali się wyemigrować do Kanady, dziękuje służbie zdrowia, która najwięcej ryzykowała w mijającym roku, szczególnie lecząc Borisa Johnsona. Ale najważniejszym przekazem jest co innego. – Kontaktujemy się dziś ze światem za pomocą ekranów – mówi królowa, wskazując na smartfon. – To zaś każe mi powrócić do kwestii zaufania: czy to, co widzimy i słyszymy, zawsze jest tym, czym się wydaje?
To pytanie padło tuż po tym, gdy Jej Królewska Mość zeszła z biurka, na którym zatańczyła. Bo orędzie było tzw. deepfakiem. Królową zagrała aktorka Debra Stephenson, której twarz i mimikę podmieniono cyfrowo na wizerunek monarchini, podobnie jak cyfrowo dodano wnętrze królewskiego gabinetu, a nawet przebitki z ukochanym pieskiem Elżbiety II. Telewizja chciała w ten sposób uwrażliwić widzów na problem dezinformacji, szczególnie na technologię deepfake. – Technologia pozwalająca podmienić czyjąś twarz jest znacznie prostsza, niżby się mogło wydawać – tłumaczył reżyser orędzia William Bartlett.
Reklama
Plus Minus
Ksiądz pedofil wykorzystywał Monikę jak tylko mógł. Zmowa milczenia i zaniedbania biskupów
Prawie 40 lat zmowy milczenia w sprawie wykorzystywania seksualnego małoletniej przez księdza. Różne sygnały świ...
Plus Minus
„Źródło czerni”: Polska w ciemnościach
„Źródło czerni” trzyma w napięciu, czasami możemy mieć wrażenie, że fabuła niepotrzebnie się przedłuża, ale na s...
Plus Minus
„Cartaventura: Lhasa”: Wyprawa po kartach
„Cartaventura: Lhasa” to okazja, by poznać losy Alexandry David-Néel.
Plus Minus
„Jay Kelly”: Ostatnia gwiazda kina
To Kelly? Czy Clooney? A może tylko naczynie, w którym mieści się idea bożyszcza tłumów?
Plus Minus
„Wysokie i niskie tony”: Bracia z różnych światów
W opowieści Courcola kryje się refleksja na temat siły rodzinnych związków i prawdziwej przyjaźni.
