Istnienie ważnego interesu powinien wykazać podatnik

[b]Tak postanowił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. z 21 stycznia 2010 r., (I SA/Go 453/09)[/b]

[srodtytul] Jaki jest problem[/srodtytul]

Naczelnik urzędu skarbowego odmówił umorzenia odsetek od zaległości w podatku od towarów i usług za lata 2003 – 2008 i umorzenia połowy należności głównych w tym podatku oraz rozłożenia na raty pozostałej części zaległości.

Strona wskazała, że brak zapłaty podatków został spowodowany okolicznościami niezależnymi od niej, tj. niezapłaceniem zobowiązań przez kontrahentów oraz kradzieżami elementów rusztowań, które w ramach prowadzonej przez nią działalności mogły być wynajmowane innym osobom, co umożliwiłoby jej uzyskanie stałych przychodów.

Nie pomogło odwołanie do izby skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję urzędu skarbowego. Sprawa trafiła do WSA.

[srodtytul]Skąd to rozstrzygnięcie[/srodtytul]

Sąd stwierdził, że w sprawie nie doszło ani do naruszenia przepisów proceduralnych, ani materialnych.

Przypomniał, że pojęcie „interes publiczny” oznacza dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego itp.

[b]Wynika to z wyjątkowego charakteru instytucji umorzenia stanowiącej odstępstwo od zasady równości i powszechności opodatkowania. Zasadą musi pozostać płacenie podatków w sposób i w terminach przewidzianych przez prawo. Jedynie nadzwyczajne okoliczności mogą spowodować odstępstwo od tej reguły.[/b]

Z brzmienia art. 67a § 1 [link=ttp://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=582ECDA0581859658EA2BD1E83B507D8?n=1&id=176376&wid=328885]ordynacji podatkowej [/link]nie wynika prawo organu podatkowego do określania ważnego interesu podatnika. Organ podatkowy jako przedstawiciel Skarbu Państwa posiada kompetencje do określania interesu publicznego i jego uzasadniania.

Ważny interes podatnika określa i uzasadnia podatnik, a wagę tego uzasadnienia ocenia organ. Wymienione w art. 67a § 1 ordynacji interes publiczny i słuszny interes obywatela nie są wobec siebie konkurencyjne ani też żaden z nich nie może być w państwie prawnym uznany z definicji za ważniejszy.