Plan zagospodarowania warszawskich Powązek wraca do sądu

– Obowiązek zawarcia w planie linii zabudowy nie jest bezwzględny, musi być dostosowywany do warunków faktycznych – mówiła przedstawicielka Rady m.st. Warszawy podczas rozprawy w NSA. Dodała, że oprócz istniejącego kościoła przewidziano w planie obiekt, który wraz z placem wejściowym cmentarnym łączyłby teren ulicy z terenem kościoła. Ale gdy nie wiadomo, co chce przewidzieć tu Kościół, a plan nie może mu tego narzucać, obrysowywanie liniami zabudowy utrudniłoby taką spójność. Dlatego pozostawiono te ustalenia w pozwoleniu na budowę.

Rada nie zgadzała się również z zarzutem wojewody, że na terenie leśnym, wyłączonym w studium zagospodarowania z zabudowy, nie tylko zaplanowała ciąg pieszy i ścieżkę rowerową, ale także przewidziała możliwość lokowania w zieleni np. estrad czy ogródków kawiarnianych na czas imprez. Argumentowała, że jest to teren lasu miejskiego, zieleni urządzonej, z dopuszczeniem usług.

NSA przyznał jednak rację wojewodzie. Uchylił wyrok WSA w punkcie oddalającym skargę i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sędzia Wojciech Mazur powiedział, że przewidziana w planie ochrona dla terenów zielonych ani nie jest wystarczająca, ani nie jest tą, która wynika z ochrony gruntów leśnych. NSA zgodził się też ze stanowiskiem wojewody co do obowiązku określenia liniami zabudowy terenu przeznaczonego pod inwestycje, w tym także o charakterze sakralnym.