W badaniu opublikowanym w czasopiśmie naukowym „PLOS One” badacze opisali nowy gatunek ptaka kopalnego z piórami ogonowymi dwa razy dłuższymi od jego ciała. To Plumadraco, którego nazwa oznacza „pierzasty smok”.
Czytaj więcej
Dlaczego u mięsożernych dinozaurów takich jak Tyrannosaurus rex wykształciły się krótkie ramiona? Brytyjscy naukowcy być może znaleźli odpowiedź na...
Naukowcy odkryli wyjątkowy gatunek ptaka z ery dinozaurów
Na gatunek ten natknął się w trakcie przeglądania setek skamieniałości ptaków Alex Clark z Field Museum w Chicago podczas wyjazdu badawczego do chińskiego Muzeum Shandong Tianyu, w którym towarzyszyła mu inna pracownica muzeum – Jingmai O’Connor.
– Zobaczyłem tego malucha i aż zadrżałem, gdy zauważyłem pióra ogonowe. Bardzo interesuje mnie sposób, w jaki ptaki prezentują się, by przyciągnąć partnerów, i pomyślałem, że te pióra ogonowe są tak niezwykłe, iż muszą służyć właśnie do tego – przyznał Clark cytowany w komunikacie Field Museum.
Clark wraz ze współpracownikami przeanalizowali skamieniałość, porównując ją z innymi enantiornitami, czyli grupą wymarłych mezozoicznych ptaków żyjących równolegle z dinozaurami w okresie Kredy. W efekcie ustalili, że to gatunek dotychczas nieznany nauce.
Plumadraco miał wyjątkowo długie pióra ogonowe
Alex Clark nazwał nowy gatunek Plumadraco bankoorum – „Pierzasty smok Banko”, na cześć ojca i syna, Winstona i Paula Banko, którzy poświęcili dekady na badanie i ochronę żyjących ptaków.
Plumadraco żył około 121 mln lat temu, w okresie Kredy, na długo przed wielkim wymieraniem, które miało miejsce ok. 66 mln lat temu. Należał do wspomnianej grupy ptaków zwanych enantiornitami. Miał jedne z najdłuższych piór ogonowych, jakie kiedykolwiek znaleziono u skamieniałego ptaka.
– Plumadraco był wielkości amerykańskiego rudzika, ale jego pióra ogonowe miały około 30 cm długości, czyli dwa razy więcej niż jego ciało – wyjaśnił Alex Clark.
Czytaj więcej
Ludzie mogli wyewoluować od przodków poruszających się, podobnie jak dzisiejsze szympansy i goryle, na knykciach. Dowodów na poparcie tej teorii do...
Tak mógł wyglądać i zachowywać się Plumadraco
Przeprowadzone przez naukowców badania pozwoliły sformułować kilka hipotez na temat tego, jak ten prehistoryczny ptak wyglądał i zachowywał się za życia.
Długość piór ogonowych Plumadraco wskazuje, że okazy zidentyfikowane w tym badaniu były prawdopodobnie samcami. Posiadały sztywne kolce w środkowej części piór ogonowych oraz stożkowaty kształt, zakończony zaokrągloną końcówką, co sugeruje, że samce unosiły pióra ogonowe, a końce tych piór poruszały się tam i z powrotem w swego rodzaju „migoczącym” ruchu.
Naukowcom udało się również dowiedzieć, jaki kolor miały pióra ogonowe Plumadraco. Korzystając z ręcznego spektrometru masowego – przyrządu chemicznego przypominającego nieco pistolet laserowy – przeanalizowali skład chemiczny skamieniałości. Na podstawie stężenia różnych obecnych tam substancji chemicznych ustalili, że pióra Plumadraco były prawdopodobnie ciemnobrązowe lub czarne. Możliwe, że na końcach piór ogonowych znajdował się jakiś przyciągający wzrok kolor – być może opalizujący lub niebieski, ponieważ kolory te są wytwarzane przez strukturę komórek, a nie przez pigmenty, których sygnatury chemiczne zostały zmierzone w niniejszym badaniu.
Naukowcy podkreślają, że spostrzeżenia dotyczące fizjologii i zachowania Plumadraco pomagają im lepiej zrozumieć współczesne ptaki.
– Ta skamieniałość, być może bardziej niż jakikolwiek inny odkryty dotąd kopalny ptak, dowodzi, że ptaki od bardzo, bardzo dawna wykształcają w toku ewolucji kosztowne, wydłużone i wyspecjalizowane cechy służące do przywabiania partnerek. Na podstawie tych skamieniałości można stwierdzić, że od ponad 120 milionów lat wybór samic, które preferują ozdobionych samców, odgrywa ogromną rolę w tym, jak ptaki wyglądają i jak się zachowują – mówi Clark.
