Każdy kraj stosuje własne zasady

Przepisy wspólnotowe określają jedynie generalne zasady korzystania ze świadczeń medycznych.

[b]Niemcy[/b]

Lekarzowi trzeba przedstawić EKUZ i dowód tożsamości oraz wypełnić oświadczenie, że pobyt nie ma na celu leczenia (które nie jest związane z nagłym przypadkiem), i wskazać niemiecką kasę chorych, która rozliczy świadczenia. Za pierwszą wizytę u lekarza płaci się 10 euro. Za szpital 10 euro za dzień pobytu, nie więcej niż 28 dni w roku.

[b]Wielka Brytania[/b]

Jeżeli pacjent skorzysta z placówki poza systemem NHZ (Narodowej Służby Zdrowia) musi opłacić pełne koszty, bez prawa do ich zwrotu.

[b]Irlandia[/b]

Trzeba przedstawić lekarzowi EKUZ i zaznaczyć, że chce się być leczonym zgodnie z przepisami UE. Nie ma zwrotu wydatków na świadczenia w placówkach działających poza publiczną służbą zdrowia.

[b]Włochy[/b]

Obowiązują opłaty za wizytę u lekarza i leczenie stomatologiczne (do 36,15 euro). Niektóre leki są sprzedawane za opłatą ryczałtową, za pozostałe płaci się 50 proc. lub pełną kwotę. Za świadczenia placówki działającej poza systemem powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego trzeba zapłacić pełne koszty, bez prawa do ich zwrotu.

[b]Holandia[/b]

Lokalny oddział funduszu ubezpieczeń zdrowotnych udostępnia listę lekarzy mających umowę z danym funduszem. Leczenie szpitalne jest bezpłatne. Leki na receptę są w pełni refundowane.