Ślimaki już nas nie przerażają

Jemy coraz mniej wieprzowiny, czy to oznacza, że nasza kuchnia się zmienia?

Aleksandra Drzał-Sierocka:

Rzeczywiście, klasyczny polski schabowy powoli wypada z praktyki kulinarnej naszych domów. Coraz popularniejszy staje się wegetarianizm, nawet jego najbardziej radykalne formy. Ale na popularności zyskuje także po prostu zdrowy sposób odżywiania się, czyli np. ograniczenie spożycia czerwonego mięsa do jednego posiłku w tygodniu.

Mamy coraz więcej styczności z innymi kulturami i kuchniami. Przejmujemy od nich nawyki żywieniowe?

Na pewno już nas nie przeraża jedzenie ślimaków czy żabich udek, co jeszcze niedawno było egzotyczne. Nie boimy się też typowego dla wegetarianizmu mleka sojowego czy serów tofu. Ale poza przejmowaniem potraw z innych kultur wracamy do tych staropolskich, które zniknęły z naszych stołów.

Do czego konkretnie?

Wracamy np. do gęsiny, która przez wiele lat była uważana za mięso niesmaczne, łykowate. Odkrywamy na nowo różne rośliny, na przykład topinambur, który kiedyś pełnił w naszej kuchni rolę dzisiejszego ziemniaka.

Nie wracamy jednak do cenionej przez wielu smakoszy koniny...

Konina wypadła z naszych jadłospisów przez to, że zmieniło się nasze podejście do konia. Krótko mówiąc, z kulturowego punktu widzenia koń stał się bardziej psem niż krową.

A jedzenie psów wciąż jest uważane za coś złego?

W naszej kulturze jest to pokarmowe tabu, podobnie jak jedzenie kotów. Jednak to tabu nie jest uniwersalne, bo w wielu kulturach psy się jednak jada.