W jutrzejszym spotkaniu w Przystanku Historia Centrum Edukacyjnego IPN im. H. Sławika w Katowicach (ul. św. Jana 10) weźmie udział Dorota Świtoń, wdowa po Kazimierzu.

Jak podkreśla Monika Kobylańska, rzeczniczka prasowa IPN w Katowicach, prywatne archiwum Kazimierza Świtonia stanowi zbiór różnego rodzaju dokumentów będących świadectwem jego aktywności politycznej i społecznej na przestrzeni kilku dziesięcioleci. - Wśród tej spuścizny nie brak dokumentów związanych z działalnością opozycyjną, pamiątki rodzinne w tym paszport ojca, akt zgonu matki,  testament polityczny, grypsy z więzienia,  listy z  okresu internowania do żony Doroty, dokumenty dotyczące kolejnych głodówek, które podjął m.in.: w 1984, w 1988 r. w katowickiej katedrze Chrystusa Króla oraz materiały związane z pielgrzymką do Rzymu i spotkaniem z papieżem Janem Pawłem II - wylicza Kobylańska.

Obok świadectw zaangażowania Kazimierza Świtonia w walkę z komunizmem w jego archiwum znajdują się dokumenty związane z działalnością polityczną po przełomie, jaki nastąpił w 1989 roku. Możemy tutaj odnaleźć archiwalia będące efektem pełnienia funkcji posła w Sejmie RP oraz innych form aktywności politycznej, np. próby odbudowania chrześcijańskiej demokracji na polskiej scenie politycznej.  - W archiwum znajduje się także bogaty materiał prasowy, począwszy od bibuły z czasów PRL, a na współczesnych wydawnictwach skończywszy. Nie brak także prywatnej korespondencji, zarówno krajowej, jak i zagranicznej. Wśród dokumentów można także odnaleźć notatki odręczne Kazimierza Świtonia - dodaje rzeczniczka.

Całość prywatnego zbioru została wzbogacona fotografiami, materiałami audiowizualnymi. Zachowało się również wiele dokumentów  prokuratorskich, sądowych, więziennych.

Dokumenty zostaną  przekazane do zbioru Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów IPN w Katowicach.

Podczas wtorkowego spotkania odbędzie się prelekcja dr. Jarosława Neji (OBEP IPN Katowice) „Miejsce i rola Kazimierza Świtonia w opozycji demokratycznej 1975–1989” oraz projekcja filmu dokumentalnego pt.: „Sam przeciw wszystkim, czyli pierwszy wolny związkowiec”, autorstwa Jędrzeja Lipskiego i Piotra Mielecha.

Kazimierz Świtoń urodził się 4 sierpnia 1931 r. w Katowicach.

W działalność opozycyjną zaangażował się w maju 1977 r., przyłączając się do głodówki protestacyjnej zorganizowanej przez Komitet Obrony Robotników w kościele św. Marcina w Warszawie w obronie robotników przetrzymywanych w więzieniach i aresztowanych działaczy KOR. Był następnie aktywnym uczestnikiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W sierpniu 1977 r. założył w swoim mieszkaniu czwarty w kraju Punkt Konsultacyjno-Informacyjny ROPCiO. W lutym 1978 r. utworzył pierwszy w Polsce Komitet Wolnych Związków Zawodowych. Za działalność opozycyjną wielokrotnie represjonowany, m.in. 2 marca 1979 r. skazany na 1 rok więzienia, następnie warunkowo zwolniony. Od września 1980 r. zaangażował się w działalność NSZZ „Solidarność". Był m.in. sekretarzem Zarządu MKZ Katowice, delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność". W stanie wojennym internowany.

Aktywnie uczestniczył w demonstracjach rocznicowych pod krzyżem przy kopalni „Wujek" w Katowicach. W lutym 1988 r. został wybrany na wiceprzewodniczącego Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność" Regionu Śląsko-Dąbrowskiego.
W wolnej Polsce aktywnie uczestniczył w życiu społecznym i politycznym, m.in. w latach 1991–1993 był posłem na Sejm. W 1990 r. prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski uhonorował go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 4 grudnia 2014 r.