Tytuły dwóch zwycięskich prac z tego roku w kategorii szkoły podstawowe, to „Umieram" i „Opowiedz mi mamo". Chodzi o konkurs pod patronatem Małopolskiego kuratorium oświaty, organizowany przez Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka zatytułowany „Pomóż ocalić życie bezbronnemu". Konkurs przeznaczony jest dla dzieci od klasy IV, czyli od 10 roku życia. Temat - aborcja.
Czytaj także:
Skłon ideologiczny jest oczywisty i rażący. Ale nie chodzi przecież tylko o to, że jakaś organizacja pro-life organizuje konkurs na prace literackie i plastyczne poświęcone problemowi aborcji, nawet nie o to, że jest on promowany przez władze oświatowe i przewidziano w nim nagrody pieniężne. Grozę budzi fakt, że przesłanie tej imprezy, z którą dziesięciolatek spotyka się w szkole, do której powinien mieć zaufanie, i w której powinien się czuć bezpiecznie, może być pierwszym w jego/jej życiu komunikatem dotyczącym poczęcia, ciąży i rodzenia. Polski system edukacyjny nie przewiduje bowiem nauczania o życiu seksualnym człowieka w żadnej formule w tym wieku, a później też prawie się to nie zmienia.
Jak więc dzieci mają pisać i malować na temat aborcji, jeśli nikt im nie wytłumaczył, co to jest? Albo – co gorsza – zrobił to katecheta w stylu takim, jak furgonetki jeżące wciąż po ulicach, obwieszone zdjęciami rozerwanych płodów. Pierwszy więc komunikat dotyczący płodzenia dzieci, ciąży i w ogóle zdrowia seksualnego pojawia się więc od razu w kontekście „mordowania dzieci nienarodzonych". Jaki obraz najintymniejszej sfery życia człowieka będzie powstawał w głowach dzieci będących obiektem tych działań?
