Projekt przygotowało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych pod koniec 2013 r. HFPC poparła inicjatywę stworzenia takiej ustawy. „Monitoring jest narzędziem, które może ingerować w prawo prywatności, dlatego wprowadzenie odpowiednich ram prawnych dla jego stosowania ma bardzo istotne znaczenie z punktu widzenia praw i wolności obywatelskich" – podkreślono w opinii.
„Obecnie brakuje regulacji, które jasno określałyby prawa obywateli poddanych działaniu monitoringu oraz nakładałyby wyraźne obowiązki i restrykcje na podmioty, które go wykorzystują. Jednocześnie kamery są coraz bardziej powszechne w przestrzeni publicznej, ale także np. w zakładach pracy. Taka sytuacja stwarza duże ryzyko nadużyć, które ta ustawa ma za zadanie ograniczyć" – mówi Dorota Głowacka, prawniczka HFPC.
HFPC pozytywnie oceniła kierunek propozycji przedstawionych przez MSW. Dotyczy to np. objęcia regulacją monitoringu stosowanego zarówno przez podmioty prywatne jak i publiczne, wprowadzenia szczegółowych wymogów co do obowiązku informacyjnego, jaki wypełniać będą musieli administratorzy systemów monitoringu czy obowiązku przeprowadzenia konsultacji społecznych poprzedzających instalację bądź rozbudowę systemów wideonadzoru np. w przestrzeni miejskiej.
Jednocześnie HFPC, zwróciła uwagę na pewne elementy, które mogą budzić zastrzeżenia. „Bardzo ważne jest, żeby regulacja monitoringu wprowadzała takie gwarancje, które sprawią, że nie będzie on wykorzystywany w sytuacjach, w których nie jest to naprawdę konieczne lub nie służy realizacji uzasadnionego celu i stwarza tylko fałszywe poczucie bezpieczeństwa" – podkreśliła Dorota Głowacka. Dlatego w opinii HFPC podkreślono m.in., że projekt nie zawiera wystarczających mechanizmów kontroli nad prawidłowym stosowaniem monitoringu, a także rozwiązań pozwalających na w pełni efektywne dochodzenie praw przez obywateli w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.
Dodatkowo, w ocenie HFPC, propozycje MSW wprowadzają zbyt swobodny dostęp do nagrań przez funkcjonariuszy organów ścigania i innych służb, co może sprzyjać nadużywaniu tego uprawnienia. Nie uregulowano również zasad udostępniania nagrań z monitoringu podmiotom trzecim, np. mediom. Projekt nie odnosi się ponadto do takich kwestii, jak np. wyposażenie monitoringu w system rozpoznawania twarzy, który powoduje dodatkowe zagrożenie dla prywatności.
