VAT

Sprzedaż napoju w VAT – dostawa towaru czy świadczenie usług

www.sxc.hu
Usługa restauracyjna może być opodatkowana 8-proc. stawką podatku, ale w tej części, która nie jest związana z dostawą artykułów wskazanych w poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT z 23 grudnia 2013 r., realizowaną w ramach usługi związanej z wyżywieniem.

Takie stanowisko zajęła Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 7 stycznia 2015 r. (IBPP2/443-996/14/ICz).

O interpretację wystąpił podatnik prowadzący lokal, w którym serwowane są m.in. dania gotowe oraz napoje i alkohole, przeznaczone do spożycia na miejscu. Wnioskodawca wskazał przy tym, że lokal wyposażony jest w infrastrukturę restauracyjną (w tym elementy dekoracyjne, zaplecze sanitarne, nagłośnienie, sprzęt telewizyjny), a obsługą klientów zajmuje się profesjonalny personel.

W ocenie podatnika wydawanie produktów żywnościowych wraz z wykonaniem dodatkowych czynności na rzecz klienta w lokalu jest świadczeniem usługi restauracyjnej. Zdaniem podatnika usługa ta powinna być opodatkowana 8-proc. stawką VAT, z wyłączeniem tej części, która odpowiada wartości towarów wskazanych w poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT z 23 grudnia 2013 r. (m.in. napoje alkoholowe, gazowane, wody mineralne). Na poparcie swojego stanowiska podatnik podniósł, że wykonywane przez niego czynności dodatkowe są ściśle powiązane z wydaniem produktów żywnościowych i są dominującym elementem kompleksowego świadczenia.

Ponadto wnioskodawca wskazał, że konieczność stosowania różnych stawek VAT do usługi restauracyjnej i np. wydawanego w jej ramach napoju gazowanego wynika z brzmienia poz. 7 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT, a także załącznika nr III do dyrektywy VAT. Przepisy te wskazują bowiem, że opodatkowaniu stawką preferencyjną może podlegać świadczenie usługi restauracyjnej, z wyłączeniem sprzedaży (a w przypadku dyrektywy – dostawy) określonych napojów.

Organ podatkowy zgodził się z wnioskodawcą, że wykonywane przez niego czynności są kompleksową usługą restauracyjną, jednak zakwestionował możliwość stosowania obniżonej stawki VAT w odniesieniu do tej części usługi restauracyjnej, która jest związana z wydaniem towarów wymienionych w poz. 7 załącznika do rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT. Uzasadniając swoje stanowisko, organ wskazał, że wszelkie wyjątki od reguły polegającej na stosowaniu stawki podstawowej VAT powinny być interpretowane ściśle. Dodatkowo podniósł, że w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług.

Organ podniósł także, że przepisy rozporządzenia wykonawczego właściwie implementują postanowienia dyrektywy VAT.

Komentarz eksperta

Jakub Jaros, konsultant w dziale prawnopodatkowym PwC

Postawiony przed organem problem sprowadza się w istocie do rozstrzygnięcia, czy podatnik, który w ramach usługi restauracyjnej sprzedaje szklankę napoju gazowanego, może zastosować 8 proc. stawkę VAT w odniesieniu do usługi związanej z jego przygotowaniem i podaniem, natomiast stawkę podstawową wyłącznie w stosunku do wartości podawanego napoju (wartości towaru). Paragon dokumentujący taką transakcję wskazywałby dwa świadczenia opodatkowane odmiennymi stawkami (odpowiednio 8 proc. dla usługi i 23 proc. dla towaru), mimo że wydany został jeden produkt, a całe świadczenie ma charakter kompleksowy, na co trafnie wskazali zarówno podatnik, jak i organ.

W ocenie organu stanowisko to nie zasługuje na aprobatę. Należy przy tym zauważyć, że w swojej argumentacji organ przytoczył treść art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, w myśl którego przez sprzedaż należy rozumieć również świadczenie usług. Przepis ten wskazuje bowiem, że „sprzedaż", o której mowa w poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia wykonawczego, może oznaczać świadczenie usług, których przedmiotem jest wydanie określonego napoju. Za prawidłowością takiego podejścia przemawia konstrukcja redakcyjna poz. 7 omawianego załącznika, która przewiduje zastosowanie preferencyjnej stawki VAT do usług związanych z wyżywieniem, z wyłączeniem „sprzedaży" określonych towarów.

Jednak niezależnie od tego, mając na uwadze brzmienie omawianego przepisu, stanowisko podatnika nie jest pozbawione racji. Należy bowiem zwrócić uwagę, że w myśl poz. 7 przedmiotowego załącznika stosowanie stawki preferencyjnej do usług związanych z wyżywieniem jest zasadą. Przy jej ograniczeniu prawodawca nie odwołał się jednak do pojęcia „usługa", lecz do pojęcia „sprzedaż". W konsekwencji, uwzględniając założenie, że racjonalny prawodawca stosuje te same pojęcia do opisania tych samych zjawisk, można dojść do wniosku, że opodatkowaniu stawką podstawową podlega wyłącznie wartość towaru będą- cego przedmiotem usługi restauracyjnej.

Komentowana interpretacja nie odnosi się wyczerpująco do wszystkich wątpliwości w zakresie opodatkowania usług związa- nych z wyżywieniem, w szczególności zdawkowo traktuje kwestie zgodności rozporządzenia wykonawczego z posta- nowieniami dyrektywy VAT. Biorąc pod uwagę brak rozwiniętej i jednolitej praktyki interpretacyjnej, należy się spodziewać, że podatnicy będą kontynuować powyższy dyskurs przed organami podatkowymi i sądami administracyjnymi.

Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL