O nietypowym znalezisku Polaka rozpisują się zagraniczne media. Jak poinformowało Muzeum im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie, mężczyzna od razu rozpoznał, że ma do czynienia z bardzo starym przedmiotem i jeszcze ze złomowiska przesłał zdjęcia do pracowników instytucji.
Czytaj więcej
Włochy przygotowują się do realizacji jednej z największych inwestycji infrastrukturalnych w Europie. Konstrukcja nad Cieśniną Mesyńską połączy Syc...
Wewnątrz znaleziska znajdowały się ludzkie kości
Znaleziskiem okazało się żelazne umbo z kolcem, czyli centralne okucie tarczy, datowane na II wiek n.e. Element ten zabezpieczał dłoń wojownika i wzmacniał konstrukcję tarczy wykonaną z drewna oraz skóry. Te materiały nie przetrwały jednak do naszych czasów.
W umbie zachowała się zaschnięta bryła ziemi z resztkami ścierniska. Znalazca świadomie jej nie usunął, dzięki czemu pracownicy muzeum mogli dokładnie sprawdzić, co znajdowało się w środku. Okazało się, że były to przepalone ludzkie kości. Stan powierzchni okucia wskazuje, że zostało ono poddane działaniu wysokiej temperatury. Zdaniem pracowników muzeum fragment tarczy wraz z kośćmi stanowi pozostałość ciałopalnego pochówku wojownika lub wojowniczki należących do społeczności wandalskiej, utożsamianej na ziemiach polskich z kulturą przeworską.
Czytaj więcej
W syryjskich paszportach odkryto nietypowe niedopatrzenie. Na jednej ze stron z ilustracją przedstawiającą historyczne targowisko w Damaszku pozost...
Grób został bezpowrotnie zniszczony
Nie wiadomo, gdzie pierwotnie znajdował się pochówek ani jakie inne przedmioty złożono w grobie. Pracownicy muzeum sugerują, że mogły to być między innymi miecz, groty włóczni i oszczepów, sprzączka pasa lub zapinka do płaszcza. Podobne pochówki odkryto wcześniej w okolicach Mołożowa, Szychowic i Obrowca, a także w samym Hrubieszowie. Muzeum zaapelowało o kontakt z osobą, która mogła nieświadomie przekazać zabytek na złom.
W II wieku Wandalowie zamieszkiwali tereny dzisiejszej Polski. Gdy jednak w IV wieku Europę zaczęli najeżdżać Hunowie, musieli opuścić swoje ziemie i zaczęli wędrówkę po Cesarstwie Zachodniorzymskim. Finalnie dotarli do Afryki Północnej, gdzie po zdobyciu Kartaginy założyli własne państwo.
