Odkrycia dokonano podczas tegorocznych wykopalisk w Troi, wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, położonej w prowincji Çanakkale w północno-zachodniej Turcji. 

Reklama
Reklama

Rzymska ulica odsłoniła ślady katastrofy

Kierownik wykopalisk, prof. Rüstem Aslan, poinformował, że w tym sezonie badania koncentrują się na dolnym mieście, którego początki sięgają okresu hellenistycznego i rzymskiego. Dolne miasto obejmowało obszar zabudowy rozciągający się poza ufortyfikowaną cytadelą Troi.

Czytaj więcej

W brzuchu mumii znaleziono dzieło Homera. To pierwszy taki przypadek w historii

Odsłonięty fragment stanowi część rozległej sieci rzymskich ulic przecinających dolne miasto, gdzie po obu stronach dróg znajdowały się niegdyś wille i sklepy.

Jak wyjaśnił Aslan, rzymska Troja przeżywała okres szczególnego rozkwitu po wizycie cesarza Augusta pod koniec I wieku p.n.e. Miasto zostało rozplanowane według regularnego układu, z głównymi ulicami biegnącymi z północy na południe oraz ze wschodu na zachód.

Celem tegorocznych wykopalisk było lepsze poznanie układu komunikacyjnego miasta, w tym sposobu, w jaki mieszkańcy przemieszczali się między cytadelą a dolnym miastem, oraz odtworzenie planu rzymskiej zabudowy.

Trzęsienie ziemi zakończyło historię miasta

Badania odsłoniły jednak nie tylko pozostałości ulic, lecz także wyraźne ślady zniszczeń spowodowanych przez silne trzęsienie ziemi.

– Troja została zniszczona przez trzęsienie ziemi. Wiemy, że ostatnie wielkie zniszczenia miasta nastąpiły około 1500 lat temu. Wyraźnie widać to na odsłoniętych pozostałościach rzymskiej ulicy – powiedział prof. Aslan.

Źródła historyczne wskazują, że w okresie rzymskim Troję nawiedziły co najmniej dwa silne trzęsienia ziemi, a ostateczna katastrofa miała miejsce około VI wieku n.e.

Czytaj więcej

Sześć tysięcy lat nieprzerwanego osadnictwa. Çadır Höyük odsłania historię życia w Anatolii

Zdaniem Aslana zniszczenia odkryte wzdłuż ulicy potwierdzają wcześniejsze ustalenia dotyczące skutków tych wydarzeń u schyłku późnego antyku.

Choć po wcześniejszych kataklizmach Troję wielokrotnie odbudowywano, po wielkich trzęsieniach ziemi z końca epoki rzymskiej miasto już nigdy nie odzyskało dawnego znaczenia.

Osadnictwo w Troi trwało od około 3000 r. p.n.e. do około 500 r. n.e. Mimo że przez tysiąclecia mieszkańcy przetrwali kilka silnych trzęsień ziemi, po ostatniej wielkiej katastrofie życie miejskie ostatecznie zanikło.