4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Zdobyć arsenał tradycji
Tom omawiany tutaj zbiera rozproszone teksty z książek (m.in. o Zbigniewie Herbercie), eseje i recenzje pisane blisko 40 lat przez jednego z najważniejszych żyjących polskich poetów, autora „Poezji i codzienności", Juliana Kornhausera.
Co naprawdę zaskakuje po lekturze tych 500 stron? Otóż Kornhauser jawi się w swych szkicach jako niestrudzony polemista, celujący w bardzo zawoalowany język, barwny i gęsty. To autor specjalizujący się w rozmaitych szkołach ironii i posługujący się niezliczoną liczbą odmian ciętej riposty.
Kornhauser stający w polemiczne szranki z erudycyjnym zapleczem zawsze jednak ma na uwadze dobro samej literatury. Jego głos jest wart namysłu, choć wciąż pozostaje mało donośny, nieznany dla młodszego pokolenia krytyków. Poeta i eseista traktuje literaturę jako przestrzeń dla zawiązywania się wspólnoty, którą spajać ma przede wszystkim podobna wrażliwość. Jednocześnie jest otwarty na punkty widzenia innych, honoruje różne głosy, przyzwalając na polifonię (nie mylić z kakofonią). Sam autor określił to tak: „Pisać nie dla wszystkich, ale pisać, mając na uwadze wszystkich".
Reklama
Plus Minus
„Megadeth”: Pożegnanie z gitarą
Najlepszą częścią pożegnalnego albumu Megadeth są utwory spokojniejsze i bardziej refleksyjne.
Materiał Promocyjny
Nowy luksus zaczyna się od rozmowy. Byliśmy w showroomie EXLANTIX
Pokazywane tam samochody zachwycają technologią i wyposażeniem, ale dziś o przewadze coraz częściej nie decydują same liczby i specyfikacja, lecz jakość relacji i rozmowa. To właśnie one wysuwają się na pierwszy plan, a ja szybko przekonałem się, że marka wyraźnie na to stawia.
Plus Minus
„Monolok”: W poszukiwaniu opowieści
Książkę Pawła Sołtysa czyta się z przyjemnością. Można na raz, można na wyrywki, można wypisywać co piękniejsze...
Plus Minus
„Karakum”: Wielbłąd dla początkujących
„Karakum” to okazja, by poprowadzić własną karawanę…
Plus Minus
„Troll 2”: Tak się robi soft power!
Norwegia miała trolle i się tym chwali. Nic, tylko brać przykład.
