– By­ła wy­jąt­ko­wa, nie­zwy­kle przy­ja­zna. Za­cho­wy­wa­ła się jak pies, a nie owca. Za­cze­pia­ła lu­dzi, pro­sząc o je­dze­nie, i nad­sta­wia­ła łe­pek do gła­ska­nia – opo­wia­dał pro­fe­sor Ke­ith Camp­bell, twór­ca owcy Dol­ly, pierw­sze­go na świe­cie ssa­ka sklo­no­wa­ne­go z ko­mó­rek do­ro­słe­go zwie­rzę­cia.

Słyn­ny bry­tyj­ski na­uko­wiec spo­tkał się wczo­raj ze zwie­dza­ją­cy­mi Cen­trum Na­uki Ko­per­nik i opo­wie­dział o swo­jej pra­cy.  Na bio­lo­ga cze­kał tłum wi­dzów.  – Kie­dy sklo­nu­je­my ma­mu­ta? – pa­dło py­ta­nie od pu­blicz­no­ści.

– Wszyst­ko jest moż­li­we – od­po­wie­dział prof. Camp­bell.

– Ale mo­im zda­niem, to ma­ło praw­do­po­dob­ne. Po­wsta­ła­by ra­czej hy­bry­da ma­mu­ta i sło­ni­cy, któ­ra mu­sia­ła­by stać się su­ro­gat­ką.

Z ko­lei Ola Cze­kaj, stu­dent­ka bio­tech­no­lo­gii w SGGW, chcia­ła wie­dzieć, z czym naj­bar­dziej na­ukow­cy się bo­ry­ka­li, klo­nu­jąc owiecz­kę Dol­ly – Nikt nie chciał nam dać pie­nię­dzy na ba­da­nia – wy­znał pro­fe­sor. I za­prze­czył do­nie­sie­niom, że  szyb­ki zgon owiecz­ki (ży­ła pięć lat, śred­nia wie­ku owcy to 12 lat) spo­wo­do­wa­ło klo­no­wa­nie.

– Na ten te­mat po­wie­dzia­no du­żo bzdur. Dol­ly za­cho­ro­wa­ła na prze­wle­kłe za­pa­le­nie płuc. To po­pu­lar­na cho­ro­ba wśród owiec. Zo­sta­ła uśpio­na, bo szan­se, że wy­zdro­wie­je, by­ły ze­ro­we. Nie by­ło sen­su ska­zy­wać jej na cier­pie­nie – tłu­ma­czył.

Pa­dło też kon­tro­wer­syj­ne py­ta­nie do­ty­czą­ce klo­no­wa­nia czło­wie­ka. – Nie wi­dzę po­wo­du, aby to ro­bić. Szcze­rze? Nie chciał­bym mieć wła­sne­go klo­na – odrzekł profesor.

Pro­fe­so­ra Camp­bel­la war­sza­wia­cy spo­tka­ją jesz­cze w naj­bliż­szą so­bo­tę. Na­uko­wiec po­ja­wi się w Ko­per­ni­ku w ra­mach „Ży­wej bi­blio­te­ki". W cza­sie wy­kła­du bę­dzie mo­wa o no­wo­cze­snych le­kach, woj­nach klo­nów, kul­tu­rze „ko­piuj, wklej", trans­ge­nicz­nych zwie­rzę­tach, dy­le­ma­tach bio­etycz­nych i klo­no­wa­niu ludz­kich za­rod­ków. Po­czą­tek spo­tka­nia o godz. 11.30. Wstęp jest wol­ny.

– W in­sty­tu­cie, w któ­rym pra­cu­je prof. Camp­bell, po­tra­fią prze­pro­wa­dzić klo­no­wa­nie. Do tej po­ry zro­bio­no w nim 250 za­bie­gów – mó­wi prof. Magdalena Fi­kus, bio­log z PAN. Do­da­je, że biologia nie oce­nia, czy klo­no­wa­nie jest do­bre czy złe, ale trak­tu­je je ja­ko jed­en ze spo­so­bów  na roz­wią­za­nie pro­ble­mów stwo­rze­nia ży­we­go, ja­kim są ssa­ki. – Przed na­mi jesz­cze ca­ła ma­sa ba­dań. Trze­ba usta­lić, dla­cze­go z ca­łej ma­sy iden­tycz­nych ko­mó­rek jed­ne sta­ją się ko­mór­ka­mi skó­ry, in­ne wą­tro­by, a jesz­cze in­ne mó­zgu. A to py­ta­nie jest ca­ły czas otwar­te – mó­wi prof. Fi­kus.

Wi­zy­ta prof. Camp­bel­la za­in­au­gu­ro­wa­ła w CNK kil­ku­mie­sięcz­ny pro­jekt „GENesis", cykl im­prez po­świę­co­nych osią­gnię­ciom bio­tech­no­lo­gii. Pro­gram po­dzie­lo­ny zo­stał na trzy czę­ści: klo­no­wa­nie, or­ga­ni­zmy ge­ne­tycz­ne mo­dy­fi­ko­wa­nie i ho­dow­le tkan­ko­we.

– Skie­ro­wa­ny jest przede wszyst­kim do osób do­ro­słych, ale nie za­brak­nie pro­po­zy­cji dla dzie­ci i mło­dzie­ży – mó­wi Ka­ta­rzy­na No­wic­ka z Cen­trum Na­uki Ko­per­nik. Za­pla­no­wa­no m. in. warsz­ta­ty pod ha­słem „Owca w wiel­kim mie­ście", pre­zen­ta­cję ba­dań na te­mat GMO, szko­le­nia dla na­uczy­cie­li i za­ję­cia, pod­czas któ­rych bę­dzie moż­na sa­me­mu stwo­rzyć ge­ne­tycz­nie zmo­dy­fi­ko­wa­ną bakte­rię.