Nie ma też gwarancji, że rozmowy z innym rządem zakończyłyby się powodzeniem. – Inne państwa wcale się nie garną do tarczy. Przecieki o tym, że Amerykanie mogą rozmieścić rakiety gdzieś indziej, oceniałbym raczej jako próbę zmiękczenia polskiego stanowiska – mówi strateg wojskowy gen. Koziej.

Polską kartę przetargową wzmocnili również sami Amerykanie, długo przekonując Rosję, że to właśnie Polska jest najlepszym miejscem do rozlokowania wyrzutni rakiet. – Wydanie miliarda dolarów na systemy rakietowe to niewielka cena za stałą obecność USA na terenie Polski i posiadanie wyrzutni w najlepszym do tego miejscu – mówi „Rz” politolog Grzegorz Kostrzewa-Zorbas.

Eksperci podkreślają, że polskie warunki nie są zbyt wygórowane. Administracja Busha nie ma jednak dość czasu, aby zdobyć odpowiednie fundusze w Kongresie.

Częścią tarczy antyrakietowej oprócz bazy w Polsce ma być także radar umieszczony w Czechach. Rząd w Pradze jest już gotowy podpisać umowę z USA. Uroczystość planowaną na początek maja przełożono jednak o miesiąc, bo nie udało się uzgodnić terminu z amerykańską sekretarz stanu Condoleezzą Rice. – Mam wrażenie, że administracji Busha przestało się spieszyć. Po tym, jaką ofertę nam przedstawi, będzie widać, czy rzeczywiście chce dopiąć sprawę tarczy przed oddaniem władzy – mówi Koziej.

Polska powinna odebrać tę propozycję jako pozytywny sygnał, że administracja Busha przygotowuje się do zaspokojenia polskich potrzeb. To nie jest jeszcze właściwa oferta, to mały kawałek tortu. Pełen pakiet propozycji dla Polski wciąż nie jest gotowy, rząd USA dopiero nad nim pracuje. Z oceną trzeba poczekać do chwili jego przedstawienia. Dlatego negatywne reakcje ze strony polskiej odzwierciedlają niezrozumienie mechanizmów działania systemu władzy w USA. Odrzucenie ostatecznej oferty jako zbyt niskiej wyrządziłoby poważne szkody wizerunkowi waszego kraju w Waszyngtonie.

not. p.g.