Nie znają państwo islandzkiego? To zupełnie nie powinno przeszkadzać w świetnej zabawie przy muzyce Sigur Rós. Mimo że pochodzący z Reykjaviku panowie śpiewają w ojczystym języku przeplatanym z zupełnie zmyślonym, ich koncerty zawsze oznaczają świetną zabawę i święto muzyki. Przekonamy się o tym już dziś wieczorem w parku Sowińskiego. Nazwa zespołu oznacza w tłumaczeniu zwycięską różę. I rzeczywiście, patrząc na 14-letnią drogę grupy, widzimy, że jest ona usłana sukcesami. Udało jej się zmienić oblicze awangardowego rocka, stworzyć własny, unikalny styl łączący elementy muzycznego performance z rozbudowanym instrumentarium i onirycznymi dźwiękami oraz sprzedać platynowe nakłady płyt i zdobyć uznanie fanów na całym świecie.

—Igor Seider

Park Sowińskiego, ul. Elekcyjna 17, godz. 20, bilety w cenie 130 zł zostały już wyprzedane.

Skąd pomysł, by spektakl wystawić na dworcu?

Robert Kucharski, reżyser: To naturalna sceneria dla sztuki o człowieku w przelocie. Kiedyś graliśmy „Pasażera” na stacji metra Dworzec Gdański. Reakcje publiki były niesamowite. Zdarzało się, że ludzie współczuli aktorowi.

Przypadkowi widzowie nie zawsze wiedzą, że obcują z teatrem?

Nie wszyscy. Nie każdy jest oswojony ze sztuką. Pamiętam panią, która podchodziła do grającego Krzysztofa Franiczka, głaskała go po głowie i przekonywała, że wszystko będzie dobrze. Innym razem policja wylegitymowała go, biorąc za jakiegoś wichrzyciela. Czasem łza się zakręciła komuś w oku. Tego się w teatrze nie doświadczy. Ta sztuka ciągle żyje.

O czym jest „Pasażer”?

To monolog mężczyzny, który utknął na stacji metra. Patrzenie na ludzi zatrzymało go w miejscu. On traci wiarę. Zastanawia się, czy życie społeczne ma sens.

Czyli w uproszczeniu można powiedzieć, że patrzy na ludzi i myśli?

Tak. Stawia pytanie, dlaczego konsekwencją uczestniczenia w życiu społecznym zawsze jest tragedia.

Znajduje jakieś odpowiedzi?

Wszystko, co można zrobić, to pielęgnować swoją wrażliwość intymną i szukać miłości.

—rozmawiał Maciej Miłosz

Dworzec Centralny, antresola hali głównej, godz. 20, wstęp wolny.

Fados - Kinoteka

Najnowszy dokument muzyczny w reżyserii Carlosa Saury. Tym razem twórca skupia się na fenomenie fado- portugalskich melancholijnych pieśni wykonywanych przy akompaniamencie dwóch gitar. Pl. Defilad 1, tel. 022 551 70 70, godz. 18.40.

PASTA 1944 - 100 lat Historii Muzeum Powstania Warszawskiego

Dokument w reż. Marka Widarskiego, poświęcony historii jednego z najwyższych przedwojennych budynków Warszawy – gmachowi Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej przy ulicy Zielnej 37/39, tzw. Paście. Walka o budynek trwała od pierwszych godzin zrywu, a od 20 sierpnia powstańcy przejęli panowanie nad nim, którego nie oddali do końca walk. Był to nie tylko ogromny sukces taktyczny, ale i psychologiczny. W filmie wysłuchamy relacji Zbigniewa Dębskiego „Prawdzica”, który zawiesił polską flagę na szczycie budynku. Opowieść ilustrują kadry z kroniki powstańczej. Ul. Grzybowska 79,

tel. 022 539 79 05, godz. 17, wstęp wolny.

—ul, et

Napiórkowski i Maret - Jazz Cafe Łomianki

Czołowy polski gitarzysta zagra ze swym zespołem (Michał Tokaj – fortepian, Robert Kubiszyn – bas, Michał Miśkiewicz – bębny) i gościem specjalnym Gregoirem Maretem. 33-letni Szwajcar osiadły w Nowym Jorku, grywający z Cassandrą Wilson i Patem Methenym, wystąpi w koncercie promującym album Napiórkowskiego „Wolno”, w którego nagraniu wziął udział.

Ul. Warszawska 69, tel. 022 751 41 12, godz. 20, bilety 50 zł.

Michie Koyama - Filharmonia Narodowa

W ramach festiwalu „Chopin i jego Europa” japońska pianistka zagra walce, mazurki, ballady i nokturny Fryderyka Chopina.

Ul. Jasna 5, tel. 022 551 71 30, godz. 19.30, bilety 30 i 25 zł.

—ac

CZEGO NIE WIDAĆ - Powszechny

Michael Frayn wprowadza widzów za kulisy teatru i pokazuje to, „czego nie widać” na scenie. Farsa o morderczym tempie, jeden z przebojów teatralnych, zawsze chętnie oglądany przez widzów.

Ul. Zamoyskiego 20, tel. 022 818 25 16, godz. 19.

Historia - Wytwórnia