Jest też oferta całodniowych lub nawet kilkudniowych „wycieczek krajoznawczych" w stronę Twierdzy Modlin, Pułtuska, Płocka czy Wyszkowa, a może nawet do Kazimierza Dolnego.

Armator wyremontuje statek na swój koszt, a potem  przez 15 lat będzie zarabiał na biletach na wycieczki. Koszt  tej inwestycji w postępowaniu koncesyjnym szacowany był na ponad 4 mln zł, ale partnerstwo publiczno-prywatne polega tu właśnie na tym, że Warszawa wnosi „wkład" do spółki z inwestorem w postaci kadłuba legendarnego statku, inwestor go remontuje, użytkuje  holownik, a warszawiacy zyskują nową atrakcję – równocześnie z remontowanymi bulwarami na lewym brzegu rzeki.

„Lubecki" ma 50 m długości, 11 m szerokości.  Przetrwał trzy wojny. Kilka razy go zatopiono.  Bocznokołowiec zbudowano w latach 1911 – 1912 w Sankt Petersburgu. W czasie wojny służył do holowania barek z naftą. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pływał nim Józef Piłsudski. W 1920 r. bolszewicy go zatopili – 12 dni był pod wodą. Z kolei w 1939 r. zatopiła go załoga polska, ale Niemcy go wydobyli i wcielili do swojej floty. W 1948 r. zmienił nazwę na „Warmia". Później stał się nabrzeżną restauracją w Serocku. Remontować chciał go Włocławek, ale koszty przerosły miasto. W 2005 r. kupiła go więc Hydrobudowa, która przekazała statek władzom stolicy.

– Warszawa z zasady nie kupuje statków, ale ten jest wyjątkiem, bo się w nim zakochaliśmy – mówił Marek Piwowarski, pełnomocnik prezydent Warszawy ds. Wisły po przejęciu wraku od Hydrobudowy.  Czy zakochają się w nim warszawiacy?