Jego program wyborczy mówi o zacieśnianiu współpracy z Rosją, choć ostatnio Janukowycz zasugerował, że może nie chcieć nadania rosyjskiemu statusu języka państwowego, gdyż w tej sprawie wystarczą międzynarodowe regulacje w sprawie języków regionalnych.
Były premier opowiada się za wejściem Ukrainy do NATO, ale wyłącznie zgodnie z wolą narodu, wyrażoną w referendum (członkostwo w sojuszu popiera ok. 27 proc. Ukraińców).
Janukowycz wychowywał się w domu dziecka. W młodości był dwukrotnie karany: za kradzież i rozbój. Wyroki zostały unieważnione w 1978 roku. Pomógł apel deputowanego Rady Najwyższej ZSRR i kosmonauty Georgija Bieregowogo.
Były premier karierę zaczynał od stanowiska kierownika bazy transportowej w rodzinnym mieście Jenakijewo niedaleko Doniecka. W latach 90. awansował na stanowisko gubernatora obwodu donieckiego. Po raz pierwszy został premierem Ukrainy w 2002 roku. Dwa lata później, popierany przez prezydenta Leonida Kuczmę, wystartował w wyborach prezydenckich. Zwyciężył w II turze głosowania, jednak po masowych protestach, które przeszły do historii jako pomarańczowa rewolucja, jej wyniki unieważnił Sąd Najwyższy. W powtórzonej II turze wygrał lider prozachodniej opozycji Wiktor Juszczenko.
W sierpniu 2006 r., po zwycięstwie Partii Regionów w wyborach parlamentarnych prezydent Juszczenko ponownie desygnował Janukowycza na stanowisko premiera. Opozycyjna dziś frakcja ma w parlamencie największą liczbę mandatów. O utworzeniu koalicji rządzącej rozmawiali z Janukowyczem zarówno Juszczenko, jak i obecna premier Julia Tymoszenko.
