Na blogu w salonie24.pl Sakiewicz pisze:

Pomysł obarczenia winą generała Błasika był chłodną kalkulacją rosyjskiego lobby. Zachowanie pilotów i samolotu na podstawie dostępnych danych było niewytłumaczalne. Niewytłumaczalne, o ile nie uwzględnić działania osób trzecich. Trzeba więc było stworzyć uzasadnienie dla faktu, że piloci, widząc zbliżającą się ziemię, nie poderwali na czas samolotu.

Jak?

Po pierwsze, należało pokazać, że nie korzystali z właściwego wysokościomierza, a więc byli źle wyszkoleni. Głos osoby, która odczytała właściwą wysokość, musiał więc pochodzić spoza załogi. Wtedy było możliwe, że piloci go nie usłyszeli.

Kto spoza załogi mógł jeszcze prawidłowo odczytać wskaźniki? Praktycznie tylko generał Błasik. To właśnie z tego powodu wybrano go na głównego winnego. Był jedynym na pokładzie, którego można było w to wrobić.

Jego zdaniem Błasik jako sprawca miał „dawała jeszcze dodatkowe uzasadnienie tej wersji katastrofy – piloci pogubili się, bo na karku siedział im przełożony”. A jak wiadomo:

Przełożony był protegowanym Lecha Kaczyńskiego, a więc uzasadniało to tezę o pośrednich naciskach prezydenta. To z kolei podobało się nienawidzącym go mediom w Polsce.

Sakiewicz pisze:

Teza misternie utkana, tak misternie, że trudno ten ciąg zdarzeń uznać za przypadek. Komuś po prostu była potrzebna. Kto ją stworzył? Przede wszystkim Rosjanie, ale nie sami. Współpracował z nimi polski akredytowany Edmund Klich.

Czy zatem mogło być inaczej?

Teza rozsypałaby się, gdyby choć jeden z czynników został dokładnie zbadany. Dopilnowano, by tak się nie stało. Nie ma wiarygodnej sekcji zwłok generała Błasika. Brak wiarygodnej sekcji zwłok spowodował możliwość dorzucenia kolejnego faktu – alkoholu we krwi polskiego dowódcy.