O śmierci Ramiro Valdésa poinformował prezydent Kuby Miguel Díaz-Canel. We wpisie w serwisie X napisał on, że śmierć Valdésa jest „bolesna, niczym strata ojca”. Polityk zaznaczył, że zmarły był lolajnym współpracownikiem Fidela Castro i jego brata, Raula.

Miguel Díaz-Canel nie podał przyczyny śmierci Ramiro Valdésa, który nie pokazywał się publicznie od ubiegłego roku.

Czytaj więcej

Kuba. Reformy ekonomiczne przy świecach, ale pod kontrolą komunistów

Nie żyje bliski współpracownik Fidela Castro i „Che” Guevary

Ramiro Valdés był przez dekady jedną z najważniejszych postaci w kubańskim, komunistycznym aparacie władzy. Przyznano mu tytuły „Bohatera Republiki” oraz „Dowódcy Rewolucji”. Do 2019 r. Valdés zasiadał w Biurze Politycznym rządzącej Komunistycznej Partii Kuby.

Urodzony w 1932 r. Valdés miał 21 lat, gdy u boku Fidela Castro w lipcu 1953 r. brał udział w ataku na koszary Moncada w Santiago de Cuba, pierwszej próbie powstania zbrojnego przeciwko rządom gen. Fulgencio Batisty. Castro został wówczas aresztowany, wolność odzyskał po amnestii w 1955 r.

Ramiro Valdés na manifestacji pierwszomajowej w 2011 r.

Ramiro Valdés na manifestacji pierwszomajowej w 2011 r.

Foto: REUTERS/Desmond Boylan

Castro, Valdés i inni kubańscy rewolucjoniści znaleźli się później w Meksyku. Stamtąd grupa 82 z nich wypłynęła na jachcie Granma, by dostać się na Kubę i podjąć działania w celu obalenia władz. Pokonani przez siły rządowe, rewolucjoniści (wśród nich bracia Fidel i Raul Castro, Ernesto „Che” Guevara oraz Valdés) schronili się w górach Sierra Maestra. Valdés był wówczas zastępcą „Che” Guevary, brał udział w bitwie o Santa Clarę, po której 1 stycznia 1959 r. Batista uciekł z Kuby, a Castro ogłosił całkowite zwycięstwo.

Ramiro Valdés chwalił się tym, jak na Kubie zwalczano kontrrewolucję

Odkąd rewolucjoniści pod wodzą Castro przejęli władzę na Kubie, Valdés stał się jedną z centralnych postaci nowych rządów. Był założycielem kubańskiej agencji wywiadowczej, Generalnej Dyrekcji Wywiadu, znanej jako G2, pełnił też funkcję ministra spraw wewnętrznych, wiceministra obrony, ministra informacji i komunikacji, a także wiceprezydenta Kuby.

– Nikt nie przemieszczał się bez wiedzy bezpieki, to nam pozwoliło zinfiltrować organizacje kontrrewolucyjne – mówił w 2018 r. w wywiadzie dla kubańskiej telewizji państwowej, o czym przypomniała AFP.

Nawet gdy pod koniec drugiej dekady obecnego stulecia Raul Castro nadzorował proces przekazywania władzy na Kubie przez „historyczne pokolenie” młodszym, Valdés zajmował kluczowe stanowiska w państwie – ostatnio jako wicepremier zajmował się kryzysem energetycznym na wyspie, pojawiając się u boku prezydenta i nawołując do ograniczania zapotrzebowania na energię i oszczędzanie prądu.

Czytaj więcej

Lider kubańskiej opozycji: Komunistyczny reżim nie dotrwa do końca tego roku

Podobnie jak Fidel Castro i „Che” Guevara, Ramiro Valdés chodził w oliwkowym mundurze, do końca życia nosił też zarost w stylu Lwa Trockiego. Były wiceprezydent Kuby był zwolennikiem systemu jednopartyjnego i współzałożycielem Komunistycznej Partii Kuby, wielokrotnie publicznie chwalił rewolucję kubańską.