Na mostek statku, który ma później płynąć do Afryki Północnej, zaprasza nas kapitan Turek. Robi kawę z ekspresu i przeprasza, że nie po turecku. Demonstruje swój tatuaż absolutnie niezwiązany z morzem, ale też nieprzedstawiający piersiastej syreny. Wskazuje krzesło kapitańskie. Wysokie, przypomina skrzyżowanie stołka barowego z chińskim krzesłem, a przynajmniej zdobienia kojarzą się z azjatyckimi wzorami. Samą jednostkę zbudowano w Chinach – mówi kapitan i faktycznie na mostku część napisów przy analogowych guzikach i pokrętłach jest po chińsku. Obok ekranów i elektroniki szafka z flagami sygnałowymi, wśród których zapamiętuję „Zulu”.