W marcu 1930 r. amerykańscy producenci filmowi przyjęli dokument, który przez następne 37 lat rozstrzygał, co wolno pokazać w kinie. Oficjalnie nazywał się Kodeksem produkcji filmowej, do historii przeszedł jednak jako Kodeks Haysa – od nazwiska Willa Haysa, byłego poczmistrza generalnego Stanów Zjednoczonych, którego Hollywood zatrudniło, by uprzedzić cenzurę państwową poprzez wprowadzenie własnej. Przez niemal cztery dekady żaden film nie trafił do amerykańskich kin bez pieczęci biura Haysa, a jego urzędnicy czytali scenariusze zdanie po zdaniu.