Za szybko, książę. Wiem, że ci się spieszy, ale pośpiech to pierwszy stopień do przegranej. Pozwól przeciwnikowi machać mieczem, zrób wszystko, żeby poczuł, że wygrywa. Niech nabierze lekkości w ruchach, pewności siebie. Niech ta pewność stanie się arogancką butą, a poczucie bliskości zwycięstwa – uśpioną czujnością. A więc nie tak szybko, cierpliwie, Telemachu. Bądź pod ścianą, leż na deskach, kiedy zobaczysz zbliżające się do ciebie ostrze, wykorzystaj jego impet i zadaj cios. Jeden. Śmiertelny.