Przed laty na prima aprilis napisałem w „Rzeczpospolitej”, że Krystian Lupa przygotowuje inscenizację „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna. Gdy kilka miesięcy później spotkałem reżysera, odniósł się do żartu: „Mam wrażenie, że całe życie robię »Czarodziejską górę«”. Teraz w Warszawie, oglądając w ramach Festiwalu Lamentacje to niemal sześciogodzinne przedstawienie, pomyślałem: oto swoiste opus magnum Lupy, suma doświadczeń twórcy, które zdobył jako inscenizator przez minione lata.