4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
„O psie, który jeździł koleją”: O psie, który zastępował NFZ
Luźna adaptacja słynnej książeczki przypomina, jak kulawa jest… państwowa ochrona zdrowia.
Lampo istniał naprawdę. Zakochany w pociągach pies żył we Włoszech i przez parę lat cieszył się ogromną sympatią podróżnych. Usłyszał o nim również Roman Pisarski, ceniony nauczyciel i autor książeczek dla dzieci. W 1967 r. opisał go w przepięknym opowiadaniu, nad którym niejedno dziecko uroniło łzę.
Film pod tym samym tytułem właśnie trafił do kin i stanowi współczesną, mocno zmienioną wersję tamtej historii. Najważniejsi są tu zawiadowca stacji kolejowej Piotr (Mateusz Damięcki) i jego 11-letnia córka Zuzia (Liliana Zajbert), która ratuje Lampo z rąk hycli. Dziewczynka jest chora. Potrzebuje kosztownej operacji serca, której nie refunduje NFZ. Milion złotych rodzice muszą znaleźć sami, bo państwo nie zamierza im pomóc. Rozprzedają majątek, zapożyczają się na lewo i prawo, organizują internetową zbiórkę. A Lampo? Lampo wciąż podróżuje, jednak regularnie wraca na tę samą stację, gdzie musi ukrywać się przed przełożonym Piotra, kochającym porządek dyrektorem (Adam Woronowicz). Jednakże pod hasztagiem #pkpies zdobywa popularność na Instagramie, co później okaże się niezwykle ważne.
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
